oft býr rauð sál undir brúnu hári…
Það er lán óláni að ég skyldi fótbrjóta mig svolítið hressilega á frídegi verkafólks. Fyrir utan einstakt tækifæri til þess að kynna mér heilbrigðiskerfið innan frá, hef ég náð að eyða nægilegum tíma í netheimum til að forða mér yfir lækinn, þar sem grasið er grænna og hárið í flestum tilfellum rauðara. Ég vona að lesturinn verði ykkur ánægjulegur hérna í nýja umhverfinu. Flutningarnir, auk skerts ferða- og athafnafrelsis, munu líklega verða mér hvatning til þess að deila hugsunum mínum oftar með ykkur á næstunni en gengur og gerist.
Þórunn – testing.1..2..3..
Elín 6maí2007
ég samhryggist fótbrotin, ætti að vita hvernig það er…en það eru bjartar hliðar á öllu, það er hægt að fara á fyllerí og meira segja reyna að skríða útum glugga
hehe…og allavega léttist ég um 10 kíló á því að vera á flandri á hækjum og var komin með upphandleggi eins og madonna ;D
samúðarkveðjur..
Tinna Hrönn 7maí2007
Til lukku með nýja bloggið! Árans óheppni að þú skyldir fótbrjóta þig, vona að það sé ekki “slæmt brot” eins og menn segja! Þú hlýtur nú samt að komast á kjörstað, þykist vita að þú myndir leggja ýmislegt á þig til þess!
Góðan bata!!!
Þórunn 7maí2007
Elín: Ég þakka, en það er svo sannarlega rétt hjá þér að það að fótbrotna er nú ekki það versta sem gæti komið fyrir mann, kannski ekki það skemmtilegasta en verra gæti það verið.
Tinna: Þakka þér líka, og nei ég læt þetta ekki stöðva mig, hvort sem það er í kosningabaráttunni eða þess þó heldur að klöngrast á kjörstað