Allir elska JKÁ
- heimasíða Jóns Knúts Ásmundssonar.
Athugasemdir
Eldri skrif
Stjornbord
Jæja, bloggið komið af verkstæði. Guð má vita hvað kom fyrir. Ekki veit ég það og ekki Esther heldur. Allar gömlu færslurnar urðu að fara og við skulum bara segja að þetta sé nýtt start, a new beginning, upphafið á einhverju nýju og skemmtilegu. Megnið af mínum gömlu færslum eru fáanlegar hér og hér. Allt annað varð ég að afrita í Wordskjal og hendi ég því inn einhvern tímann þegar ég nenni. Ekki að ég haldi að nokkur nenni að lesa gamalt blogg eftir JKÁ. Þrátt fyrir að allir elski hann.
Titill nýja bloggsins er ekki lengur Nesk heldur Allir elska JKÁ. Titillinn skýrir sig sjálfur.
…
Í dag stofnaði ég grúbbu á Facebook sem kallast Nesskóli: Class ‘75. Hugsunin er sú að safna saman fólki sem ég var með í bekk á einn stað og stofna til bekkjarmóts á næsta ári. Ekki veit ég hvers vegna ég gerði þetta. Veit ekki heldur hvers vegna ég hafði frumkvæði að bekkjarferðalagi í tíunda bekk. Hefði ekki verið fyrir mig hefði þessi bekkur aldrei farið neitt! Segi ég þetta og skrifa!
Kannski er ég að ljúga þessu.
…
Talandi um reunion. Er að fara til London í nokkra daga og allt útlit er fyrir að ég eigi einn frídag. Þann dag ætla ég að taka lest til Leicester. Vonandi verður rigning.
…
Hef verið afspyrnu latur í blogginu. Það stendur til bóta. Ég sé að allir eru hættir að lesa þetta blogg. Veit ekki alveg hvað mér finnst um það.
…
Hinn fullkomni fréttamaður:
5. Hégómagirnd. Fréttamaður verður að fá kikk þegar hann sér sjálfan sig í sjónvarpinu, heyrir rödd sína í útvarpinu eða sér nafn sitt fyrir neðan grein í blaði. Þetta viðurkenna fréttamenn bara á þriðja glasi í öruggum félagsskap á næsta bar. En þetta er staðreynd: Þegar athygli fer af fréttamanni visnar hann upp og deyr. Það er engin tilviljun að þegar fréttamaður kemst á aldur og hættir deyr hann á innan við ári. Og furðulega fáir mæta í jarðarförina. Nema náttla að henni sé sjónvarpað.
Búi fréttamaður ekki yfir þessum eiginleika er mjög líklegt að hans karear í blaðamennsku endi í gerð fylgiblaða um vinnuvélar eða í almannatengslum.
4. Heimska. Fréttamenn verða að vera soldið vitlausir. Segir sig eiginlega soldið sjálft.
3. Siðblinda. Ég á enn eftir að kynnast þeim fréttamanni sem búinn er að vera í bransanum lengur en í fimm ár sem ekki er orðinn siðblindur. Þetta er ekki þeim sjálfum að kenna því eitt af því fyrsta sem maður lærir í fréttamennsku er að treysta aldrei á sjálfan sig og sína eigin dómgreind þegar kemur að fréttum. Það verður alltaf að vera einhver heimild.
Dæmi: Þú ert fréttamaður og þú horfir á flugslys. Þú sérð fólk brenna og öskra af kvölum og þegar viðbjóðurinn er um garð genginn ferðu ekki á skrifstofuna og skrifar um það sem þú sást. Þú leitar uppi mann í rannsóknarnefnd flugslysa, sem var víðsfjarri þegar flugslysið varð, og lætur hann lýsa því sem gerðist. Þú hefur jafnvel eftir honum að mjög líklega hafi “allir dáið samstundis.”
Ef fréttamaður getur ekki sætt sig við þetta vinnulag missir hann smám saman vitið og endar á geðveikrahæli. Fyrst af öllu missir hann vitanlega vinnuna.
2. Alkóhólismi. Bestu fréttamennirnir eru alltaf alkar. Fréttamennskan gerir menn ekki að ölkum heldur gerir alkóhólisminn menn að góðum fréttamönnum. Ástæðan: Alkinn situr kvöld eftir kvöld og nótt eftir nótt á næsta bar og sértu eldri en tvævetur veistu að bestu sögurnar eru alltaf sagðar eftir klukkan þrjú á dimmum bar, einhvers staðar í miðbænum, með rigninguna grenjandi fyrir utan gluggann.
1. Forvitni. Þegar öllu er á botninn hvolft er það þetta sem skiptir öllu máli. Þú getur verið hégómagjarn og siðblindur vitleysingur á fimm vikna fylleríi en ef þig skortir forvitni verður þú aldrei góður fréttamaður. Þú verður bara hégómagjarn vitleysingur á fimm vikna fylleríi.
Forvitni fréttamannsins á sér engin mörk. Hann verður að vera forvitinn um allt. Allt! Honum verður að finnast ráðstefna um vísitölur jafn áhugaverð og morð því fyrir hverja morðfrétt þarf hann að gera um það bil sjötíu fréttir um vísitöluráðstefnur. Sértu ekki forvitinn endist þú aldrei lengur en sirka ellefu mánuði í fréttamennsku. Til dæmis frá desember 2007 til október 2008.
Ekki misskilja mig. Ég hef kynnst fullt af fréttamönnum sem ekki eru forvitnir. Og ef útí það er farið eru flestir fréttamenn sem ég hef kynnst ekkert sérstaklega forvitnir.
En.
Ég þekki heldur ekki marga góða fréttamenn.
7 athugasemdir
Skrifa athugasemd
Valdi 17September2008
Þetta var ágætt blogg.
Kvitt
Hilmar 18September2008
Leicester … það væri nú áhugavert ef við gætum farið saman þangað. Skyldi Blackthorn’s Bookstore vera enn þarna?
admin 19September2008
Hilmar. Blessaður komdu með mér. Kíkjum á Wellington´s, drekkum nokkra bjóra og grisjum bókabúðir. Fer út 10 okt.
frétttatmður 19September2008
Og enginn Næsti bar lengur. Hvað gera bændur þá ?
Páll Ásgeir 20September2008
Humm.
Fylgiblöð um vinnuvélar búa yfir djúpum og fögrum sannleik um innra eðli fjölmiðla.
admin 20September2008
Fréttamaður: Þetta var næsti bar með litlu n-i. Svona abstrakt dæmi skilurru.
Páll Ásgeir: Veit ég allt um innri sannleik fylgiblaða um vinnuvélar enda skrifað eitt slíkt sjálfur. Ekki er hann fagur samt…
Páll Ásgeir 20September2008
Ef mig brestur ekki minni þá getur þú verið sérlega stoltur af þinni frumraun í gerð aukablaða um vinnuvélar.
Hinn fagri sannleikur um fjölmiðla sem slík blöð leiða í ljós að fjölmiðlar eru til fyrir auglýsendur en ekki lesendur.
Aðeins örfáir lesendur prentmiðils hafa raunverulegan áhuga á vinnuvélum, en innflytjendur traktorsgrafa og vörubíla eiga nógan pening til að auglýsa.
Sannleikurinn er fagur í eðli sínu.