header image
Wednesday, 16. June, 2010 [Athugasemdir:0]

Í gær kom út skáldsagan Imperial Bedrooms eftir bandaríska rithöfundinn Bret Easton Ellis. Venjulega bíð ég ekki spenntur eftir útgáfu skáldsagna en þegar Ellis lætur á sér kræla er ég yfirleitt fljótur að bregast við. Bókin er framhald sögunnar Less than Zero, sem kom út fyrir einum tuttugu og fimm árum, og lýsir afdrifum hinna útúrsukkuðu ungmenna sem sú saga fjallaði um.

Ellis er – eins og allir mínir eftirlætis skríbentar – með einfaldan stíl. Ekki mikið um fágaðar líkingar eða myndhverfur í hans verkum. Bara afskaplega jarðbundinn (nánast blaðamennskulegur) stíll og ef hann grípur til þess að líkja einhverju við eitthvað eru líkingarnar groddalegar – Chandlerískar (og ég á ekki við Chandler Bing) – eins og bara t.d: “Húsasundið var vítt, vítt eins og rassgatið á hóru milli jóla og nýárs í Manhattan.” Eða eitthvað í þeim dúrnum.

Ellis tilheyrir kreðsu rithöfunda sem gerði það gott á níunda áratugnum. “Hinn” stóri rithöfundurinn í þessari bylgju var Jay McInerney sem skrifaði m.a. Bright Lights, Big City en svo má líka nefna hina bráðskemmtilegu Tömu Janowitz en stundum er ég þeirrar skoðunar að hún sé túlípaninn í þessum hópi. Oftast skrifaði þetta fólk um ungt fólk og peninga. Um hina efnishyggjulegu eitís. Og þess vegna er enn hægt að lesa þessar bækur. American Psycho eftir Ellis nær jafn vel utan um siðlausan kapítalista í dag og hún gerði fyrir tuttugu árum.

Ég þekki ekki bókmenntaheiminn nógu vel til að vita hvort það þyki enn þá viðburður þegar Bret Easton Ellis gefur út bók og þaðan af síður veit ég hvort hún verði til umfjöllunar í Víðsjá.  Ég veit bara að ég bíð spenntur eftir að fá Imperial Bedrooms í lúkurnar. Þá verður gaman. Þá verður erfitt fyrir sambýliskonuna að ná sambandi við Knútinn.

Engin athugasemd

Engar athugasemdir

Skrifa athugasemd

*
Vinsamlegast skrifaðu orðið sem birtist hér að neðan í reitinn.
Anti-spam image