- heimasíða Jóns Knúts Ásmundssonar.
Varðandi RÚVAust:
Satt best að segja kom það mér ekki á óvart að svæðisútvarpið skyldi lagt niður á dögunum. Ég held ég hafi meira segja spáð því í einhverjum pistli fyrir ári síðan en stórkostlega spádómskunnáttu þurfti reyndar ekki til.
…
Nú. RÚVAust er ekki heilög kýr frekar en annað. Það hefur örugglega mátt spara þar eins og annars staðar. Ég skildi t.d. aldrei hvers vegna þetta apparat þurfti allt þetta pláss. Það hefði vel mátt réttlæta það hefði starfsemin verið viðameiri en staðreyndin var sú að RÚVAust var fyrst og fremst fréttastöð og hefði í sjálfu sér ekki þurft nema eina kaffistofu. Menn hefðu getað unnið þessa vinnu hvar sem væri hefðu menn á annað borð verið alminilega búnir. Sem þeir voru reyndar ekki (man ekki hvað Edda þurfti að berjast lengi til að fá eins og eitt stykki ferðatölvu en það leið býsna langur tími muni ég rétt).
…
RÚVAust er ekki lengur til. Og maður veltir vöngum yfir hinu og þessu. Ég velti t.d. fyrir mér fyrirsjáanlegum viðbrögðum austfirskra stjórnmálamanna. Einhvern veginn grunar mig að þeir gráti mest af skyldurækni þessa dagana. Ég hef aldrei orðið neitt sérstaklega var við að þessi hópur hafi nokkurn áhuga á öflugri fjölmiðlun þ.e. fjölmiðlun sem eitthvert gagn er af. Ég efast hinsvegar ekki um að þeir hafa áhuga á sterkum austfirskum fjölmiðli sem kemur á framfæri skoðunum þeirra og hversu assgoti duglegir þeir eru að vinna fyrir sína kjósendur.
Ég veit um dæmi þess að forystumenn í austfirskri pólitík hafa kvartað formlega yfir því hvað fréttamenn RÚVAust hafa lítinn áhuga á “framfaramálum” fjórðungsins. Þetta er auðvitað rakið kjaftæði eins og innihaldsgreining á efni stöðvarinnar myndi án nokkurs vafa sýna. En svona hafa þeir grafið undan þessari starfsemi. Því skal þó haldið til haga að lokun RÚVAust er auðvitað ekki þeim að kenna en það hvað svæðisútvarpið tórði í raun lengi er sannarlega ekki þeim að þakka heldur.
…
Héraðsfréttablaðamennska er erfitt fag. Allt sem þú lest í fjölmiðlafræði um áhrifavald eigenda, þrýsting frá valdamiklum stofnunum, frá auglýsendum og síðast en ekki síst fólkinu (sem ýmist notar fjölmiðilinn eða ekki) upplifir þú í tíunda veldi í nærblaðamennskunni. Það er því ekki að ástæðulausu sem svona blaðamennska hefur á sér fremur mjúka áferð. “Alvöru” fréttamennska, eða hörð fréttamennska eins og hún er svo karlmannlega kölluð, er fremur undantekning en regla. Þegar lókalfjölmiðill tekur upp slíka fréttastefnu er það yfirleitt tengt ákveðnum starfsmönnum og þegar hann (eða þeir) hættir (og svona fólk endist ekki lengi á svona fjölmiðlum) fer allt aftur í sama farið.
Þeir sem ráða hjá RÚV hafa lítinn skilning á þessu eðli héraðsfréttablaðamennskunnar og finnst hún þar af leiðandi óttalegt prump. Þeir hafa flestir hverjir, að minni hyggju, afar heilbrigðar hugmyndir um hvernig frétta- og blaðamennska á að vera en þær eru eins ólíkar hugmyndum þorra landsbyggðarfólks, sveitastjórnarmanna og annarra valdamanna á landsbyggðinni og hugsast getur. Ég þarf vonandi ekki að útlista frekar hvað staða héraðsfréttamanna er skrýtin. Já, og bara afleit.
Annars vegar ertu með “the boss” á bakinu kvartandi yfir því hversu linur þú ert og á sama tíma reynir þú að hátta starfi þínu þannig að þú komist útí kaupfélag án þess að standa í rifrildi í hvert skipti sem þú heimsækir grænmetisdeildina.
…
Jammjamm. RÚVAust er dautt. Ég gæti sagt meira en ég held ég hafi sagt það áður. Og hvað ég segi skiptir bara engu máli. Ingi, Sigríður, Heiður, Hjalti og Hafdís verða áfram alveg jafn atvinnulaus.
Hilmar 11February2010
Það er lausn á þessu máli. Útvarpsstöð þar sem eru fréttir af Victoríu Beckham, Beyonce og Lady GaGa og einnig viðtöl við Bubba Mortens og Ragga Bjarna (þar sem hann segir frá hvað það var æðislegt að túra með Hauki Morthens, Ellýu Vilhjálms og KK sextetnum). Einnig mætti hafa símatíma þar sem öryrkjar og fólk með persónuleikaröskun gætu hringt inn og lýst vanþóknun sinni á Icesave málinu. Þá yrðu margir ánægðir.