Ágræddur fingur

Ég sé að núverandi páfi stefnir að því að gera forvera sinn, Jóhannes Pál II heitinn, að dýrlingi.  Uppgefin ástæða þessa heiðurs er sú að hann hafi unnið kraftaverk með því að lækna nunnu af Parkinson-sjúkdómi. Við nánari lestur fréttarinnar kemur í ljós að “nunnan segir að einkenni sjúkdómsins hafi horfið tveimur mánuðum eftir að hún og aðrar nunnur í klaustrinu beindu bænum sínum til páfa.”  S.s. páfinn látni tók ekki einu sinni á móti “sjúklingnum” og vissi jafnvel ekkert af honum.

Merkilegt með þessi “kraftaverk”.  Ég veit ekki um eitt tilvik þar sem tapaðir útlimir hafa holdgast aftur á sjúklingi, ekki einusinn einn litliputti.

Annars vaknaði ég með hausverk í morgun, fékk mér Ibufen og hugsaði hlýtt til konunnar.   …… og sjá!!! Hausverkurinn er horfinn. Enda konan alger dýrlingur.

Getraun!

Hvaða fyrirtæki, á landsvísu,  birti opinberlega neðangreindan texta sem hluta af stefnumótun sinni?

“Gildi ********* eru:
• Áreiðanleiki; (áreiðanlegur er skv. orðabók sá sem hægt er að treysta)
• Framsækni; (framsækinn er skv. orðabók framfarasinnaður, kappsfullur)
• Hagsýni; (Að verja fjármunum sínum skynsamlega)
• Virðing; (að virða er skv. orðabók að heiðra, sýna virðingu, bera traust til og/eða hafa mætur á)


Gildin eru skýrð með nánari lýsingu sem styðja við megininntak þeirra.


Áreiðanleiki:
• Við sýnum sjálfstæði um leið og við gætum trúnaðar og jafnræðis gagnvart viðskiptavinum.
• Við sýnum heilindi og samviskusemi í hegðun okkar og vinnubrögðum.
Framsækni:
• Við tökum frumkvæði, leitum að tækifærum og vinnum að stöðugum umbótum.
• Við erum skapandi í þróun aðferða og lausna sem örva samkeppni.
• Við leggjum metnað okkar í skjóta og markvissa úrlausn verkefna.
Hagsýni:
• Við sýnum ráðdeild og förum vel með aðföng og fjármuni
• Við höfum arðsemismarkmið að leiðarljósi
Virðing:
• Við setjum viðskiptavininn í öndvegi
• Við berum virðingu fyrir umhverfinu og drögum úr óæskilegum áhrifum starfseminnar.
• Við berum virðingu fyrir samstarfsmönnum og skoðunum þeirra.
• Við gerum ekki málamiðlanir varðandi persónuöryggi.”

Jæja, einhverju nær?

Þetta er fyrirtæki sem varð uppvíst af því að ofrukka viðskiptavini sína um a.m.k sex þúsund milljónir.

Af almenningi var a.m.k. eitt þúsund milljónum stolið en í gæsku sinni býðst þjófurinn til að endurgreiða féð, vaxtalaust á næstu tíu árum!

Þetta er að skýrast er það ekki?  Þjófurinn heitir Landsnet.

Spyrja má: Hvað með áhrif þessa þjófnaðar á vísitölu verðtryggðra lána undanfarin ár?  Ef skilin á því fé sem stolið var eiga að felast í lægri gjaldskrá en ella hefði orðið næstu tíu árin, hvað með þá orkukaupendur sem hætta að kaupa raforku innan þess tíma?  Fellur vangoldin endurgreiðsla til þeirra einfaldlega niður og þar með ekki öllu þýfinu skilað?  Hvað með nýja orkukaupendur sem engu hefur verið stolið af (ennþá)?  Eiga þeir að njóta lægri gjaldskrár vegna skila á þýfi sem stolið var af öðrum?

Hvurslags déskotans rugl er þetta?

Auðvitað á að endurgreiða orkukaupendum í beinhörðum peningum, hverjum og einum í samræmi við það sem stolið var af þeim, með dráttarvöxtum.  Ef orkukaupendur greiða ekki sína reikninga á réttum tíma eru felldir á þá dráttarvextir, refjalaust.

Gildir það bara aðra leiðina?

Trúlega.

grumpy old man

Las “Reykjavíkurbréf” áðan.  Mikið upplifir höfundurinn erfiða tíma.  “Ég sá þetta allt fyrir. Ég er óskeikull.  Allt sem ég gerði var rétt. “  Sjálfsblekkingin gerir það að verkum að ekki er einusinni tæpt á því að “hann” setti Seðlabankann á hausinn og “hann” er búinn að setja Moggann sjálfan, líka á hausinn.  Ég hef trú á því að ” hann taki til við að tvista” þegar dautt verður á flugeldunum eftir næstu helgi.  “Hann” hættir sem ritstjóri Mogga og reynir aftur “kommbakk” sem rithöfundur.  Það gengur ekki.  “Hann” þurrkaði upp hæfileikana í fyrri smásögubók sinni, sem var jafn góð og sú seinni var léleg. Hann er orðinn “grumpy old man” og við það situr.

Selvfölgeligheder

Alveg er makalaust hversu oft maður rekst á niðurstöður rannsókna á sjálfsögðum og augljósum hlutum. Hámenntað fólk rannsakar augljósar staðreyndir og birtir í skýrsluformi augljósar niðurstöður.  Nýjasta niðurstaðan:  “Vísbendingar eru um að foreldrar sem eiga barn sem glímir við athyglisbrest með ofvirkni, eða ADHD, virðast frekar upplifa streitu og álag í tengslum við fjölskyldu sína en foreldrar barna sem ekki eru með ADHD og virðast almennt líða verr í foreldrahlutverkinu.” Einmitt!

Eitt sinn sá ég rannsókn tveggja hjúkrunarfræðinga. Niðurstaða þeirra var þessi:  Konur sem ganga í gegnum bráða-keisaraskurðaðgerð við barnsfæðingu, upplifa fæðinguna á neikvæðari hátt en þær konur sem fæða með venjubundnum hætti. Hverjum hefði nú dottið það í hug, að órannsökuðu máli!

Bjarkarbull

Nú um nokkurt skeið hefur listakonan Björk Guðmundsdóttir tjáð sig opinberlega varðandi atvinnuuppbyggingu, náttúruvernd ofl. Auk þess hefur hún verið áberandi í baráttu gegn kaupum Magma á HS orku.  Nú skal það fúslega viðurkennt að Björk er mikilhæfur listamaður, en mér hefur alltaf þótt framsetning hennar á lausnum í atvinnumálum ansi þunnur þrettándi.  Ég frétti að hún hafi setið fyrir svörum í sjónvarpsþætti Þórhalls Gunnarssonar, Návígi, sl. þriðjudag.  Með aðstoð netsins horfði ég á þáttinn og turnaðist ekki við það.

Ef fólk sem er í framvarðarsveit, er tilbúið að koma fram í fjölmiðlum og tala fyrir ákveðnum málstað, sérstaklega eins umdeildum og þessum, tel ég að áhorfendur geti gert þær kröfur að rétt sé farið með tölulegar staðreyndir.

Við áhorfið hnaut ég m.a. um tvær fullyrðingar Bjarkar. Sú fyrri var á þessa leið:   “… þú veist, eins og hjá CCP vinna núna þúsundir manna, skiluru… “ Þrátt fyrir mikla velgengni CCP grunaði mig að þarna færi listamaðurinn með himinhvolfum, því skv. málskilningi mínum tákna “þúsundir”  meira en þrjú þúsund. Einföld leit á netinu skilaði þeim upplýsingum að heildarfjöldi starfsmanna CCP er u.þ.b. 530 og þar af 270 hérlendis. Ekki er ég að gera lítið úr þessum fjölda, en fyrr má nú rota en handleggsbrjóta.

Seinna atriðið sem ég staldraði við, var þessi boðskapur Bjarkar varðandi byggingu álvera: “.. Það eru mikið af störfum í fjögur ár og svo dettur það niður í einhver, þú veist, 100, 200, þú veist, 300, eitthvað svoleiðis… ” Ég hlustaði á þetta margoft því ég hlélt að um misheyrn hefði verið að ræða.  Netið kom aftur til hjálpar og í ljós kom að við nýjasta álver landsin á Reyðarfirði vinna tæplega 800 manns. Auk þess bætast við 70 föst störf í kersmiðju sem hafin er bygging á.

Þannig framsetning listakonunnar verður málstað hennar ekki til framdráttar. Hann er ekki trúverðugur á meðan svona augljósar rangfærslur vaða uppi.  Það er heldur ekki til að auka á trúverðugleikann að hlusta á lýsingu hennar á því hvernig hún leggur til að á núverandi grunni fyrirhugaðs álvers í Helguvík verði reist gróðurhús þar sem allt grænmeti og ávextir sem Íslendingar neyta, verði ræktað!!

Hvað ætli raforkuverðið þurfi að vera lágt til að glerhús Bjarkar geti framleitt kókoshnetur og kiwi, melónur og mangó á samkeppnishæfu verði?

Nei, þrátt fyrir að listamaðurinn Björk sé á svipuðum slóðum og Woody Allen á vindældalista mínum, held ég að það sé heppilegast, allra vegna, að hún haldi sig við tónlistina. Minna bull og meiri söng.

Tímabært andlát.

Jæja, þá er Jóhanna búin að fremja “harakiri” á Samfylkingunni með afstöðu sinni til þess hvort samflokksvinkona hennar, Ingibjörg Sólrún verði látin svara fyrir aðgerðir sínar og aðgerðaleysi.  Að vísu reiknaði trúlega enginn með því að nokkur bæri ábyrgð á einu né neinu og allra síst samasúrraðir pólitíkusar.

Auðvitað væri réttast að boða fljótlega til kosninga, en vandséð er hvað tæki við.

Að vísu eru konur að boða til kvennaframboðs.

Mér þykir vænlegra til árangurs að velja stórnmálamenn með hliðsjón af því hvað er á milli eyrnanna á þeim í stað þess sem er á milli fótanna.

Fljúgandi perri

“Þjóðkirkju”-presturinn Helgi Hróbjartsson, starfaði sem prestur í Hrísey, Nesprestakalli, í Noregi og Glerárprestakalli.  Þó hafa Eþíópíubúar fengið að njóta nærveru hans einna lengst þar sem hann hefur stundað “trúboð” meðal innfæddra.  Þetta er sá prestur sem síðastur tillti sér inní röð presta sem níðst hafa á börnum og unglingum. Röðin sú á bara eftir að lengjast.

Hluti almennings rauk til fyrir stuttu og safnaði milljónum og gaf grínaranum Ómari Ragnarssyni þar sem hann var búinn að koma sér á kaf í kvikmynda-skuldasúpu.  Einn hluti í þeirri súpu er heimildarmynd um ofangreindan perra. (Ég geri mér að sjálfsögðu grein fyrir því að Ómari hefur verið ókunnugt um innri mann Helga á þessum tíma).  Þetta sagði Ómar um Helga á bloggi sínu 26.12.2008:

“Hins vegar breytti það miklu fyrir mig að vera í för með Helga Hróbjartssyni kristniboða. Slíkrar virðingar nyti hann á þessum slóðum fyrir einstætt líknar- hjálpar og menntastarf sitt. Enginn myndi dirfast að snerta hár á höfði hans, hvorki sómalskir ræningjar né nokkrir aðrir.

Á langri leið um þau héruð þar sem Helgi hafði unnið ævistarf sitt hittum við fólk, sem komið var til áhrifa fyrir tilverknað Helga og voru orðnir stjórnendur í hinum fátæku og frumstæðu samfélögum á þessum slóðum.

Í El-Kere var haft á orði að virðingarröð átrúnaðargoða fólksins væri þessi: 1. Allah. 2. Múhammeð. 3. Helgi Hróbjartsson.

Þetta afrek Helga er þeim mun merkilegra að hann er kristniboði og þess vegna með ólíkindum sú virðing sem hann hefur aflað sér, ekki aðeins meðal muslima heldur einnig yfir landamærin á slóðir ræningja.

Ég hef hvergi upplifað eins sterkt hvað ævistarf eins manns getur haft göfgandi áhrif á fjölda fólks og ljúft að minnast þessum á hátíð friðarins.

Ég er að vinna að heimildarmynd um Helga, sem ber nafnið “Engill af himnum.”"

Já, einmitt “Engill af himnum” !!

Í ljósi ofangreinds, legg ég til að Ómar hætti alfarið við gerð þessarar myndar. Ég held að eftirspurn eftir vængjuðum níðingum sé ekki mikil þessa dagana.

Frá Þ til Ö

Með hliðsjón af þeim óþverra sem vellur uppúr öllum götum og glufum “þjóðkirkjunnar” þessa dagana, fór ég að velta fyrir mér trúfélagsskráningu minni. Hún hefur svo sem ekkert verið að plaga mig, hefur verið óbreytt frá því ég sagði mig frá þessu afleita félagsskap fyrir fjörutíu árum. Það gerði ég á sínum tíma af trúarlegum ástæðum, þ.e. vegna trúleysis.
Með hliðsjón af þeim óhugnaði sem viðgengist hefur innan “þjóðkirkjunnar” og viðbrögðum presta og biskups við þeim, hef ég ákveðið að ganga til liðs við Ásatrúarfélagið. Ég get jú ekki sagt mig frá “þjóðkirkjunni” aftur, þó ég feginn vildi. Þetta er þó ekki eina ásæðan fyrir þessari breytni minni. Af sögulegum og menningarlegum ástæðum sé ég fulla ástæðu til að styðja við Ásatrúarfélagið. Sóknargjöld mín munu því renna til þeirra framvegis. Ég hef að vísu ætlað mér að gera þetta í langan tíma, en nú er lag.
Því fletti ég uppá viðeigandi eyðublaði hjá Hagstofunni frá síðu Ásatrúarfélagsins:

http://www.asatru.is/PFD/truskiptaeydublad.pdf

Þá kom tvennt sérkennilegt í ljós. Yfirfyrirsögn lista trúfélaga sem möguleiki er að skrá sig í hljóðar svo: “Þjóðkirkja og trúfélög sem dóms- og kirkjumálaráðuneytið hefur skráð (fyrir 1.júní 2006)” Nú… ? Þá er “þjóðkirkjan” ekki trúfélag! Það hlaut að vera, það skýrir þá þennan andskotans perraskap sem þar viðgengs og er kaffærður í þöggun.

Hitt sem ég rak augun í er að listinn yfir þau 28 trúfélög og “þjóðkirkjuna” er í stafrófsröð, þó þannig að “þjóðkirkjan” er fyrst í röðinni!
Þetta styður ofangreinda kenningu mína að “þjóðkirkjan” sé ekki trúfélag og Hagstofan hafi áttað sig á þessu fyrir löngu.

Meistari Þórbergur.

Ég fór í snögga helgarferð til Akureyrar. Tók með mér expresso könnu og almennilegt kaffi. Merkilegt hvað “uppáhellingagræjur” eru lakar í orlofshúsum. Náði mér í nýútkomna bók um meistara Þórberg, “Meistarar og lærisveinar”. Lesturinn gaf tilefni til að fara inná hinn magnaða vef timarit.is Þar fann ég grein sem meistarinn skrifaði í október 1938 í tímaritið Rauða penna. Í greininni kom fram að nýlega hafði farið fram kynning á hugmyndum að byggingu Hallgrímskirkju. Þórbergur var ekki hrifinn. Hann segir m.a. í umræddri grein:

“Engar nýjar kirkjur, fyrr en búið er að koma upp nægilega mörgum barnaheimilum, nægilega mörgum dagheimilum fyrir börn og nægilega mörgum barna leikvöllum! Engar nýjar kirkjur, fyrr en búið er að reisa hæli handa vandræðabörnum, fábjánahæli, drykkjumannahæli, hressingarhæli og hæli fyrir taugaveiklað fólk! Og engar nýjar kirkjur, fyrr en búið er að byggja nógu marga og nógu vandaða barna- og unglingaskóla í öllum héruðum landsins!
Með kærri kveðju,
Þórbergur Þórðarson”

Enn er verið að byggja monthús. Eitt er að rísa í fjörunni neðan við Seðlabankann.

Á sama tíma er þjónusta sjúkrahúsa, elliheimila, hjúkrunarheimila og skóla skorin niður.

Lítið fer okkur fram.

Úldinn fiskur?

Ég veit ekki alveg hvað ég á að halda þegar ég les í fjölmiðlum fullyrðingar Guðmundar Kristjánssonar forstjóra Brims um að fiskur veiddur í strandveiðikerfinu, sem hann keypti á fiskmörkuðum, vann í fiskvinnslufyrirtækjum sínum, seldi til meginlands Evrópu og þar kom í ljós að hann hafi verið skemmdur!  Stöldrum nú aðeins við: Fiski er landað og þar sér löggiltur vigtarmaður um að vigta og skrá aflann, hann ætti að taka eftir því ef meðhöndlun afla er ábótavant. Við löndun er aflinn er settur í kör frá Umbúðamiðlun, ísaður, seldur á opinberum fiskmörkuðum og fer samdægurs áleiðis til kaupanda. Kaupandinn, í þessu tilviki Brim hf. fær aflann inná gólf í fiskverkun sinni, eigi síðar en daginn eftir. Þar tekur við honum (væntanlega) þaulvant og þjálfað fiskvinnslufólk, sem væntanlega þekkir góðan fisk frá ónýtum. Umræddur Guðmundur hefur frá upphafi lagst alfarið gegn strandveiðikerfinu, en hefur jafnframt verið einn stærsti kaupadi aflans úr því kerfi!  Ég gef ekkert fyrir þetta upphlaup hans. Ef hann hefur keypt ónýtan fisk á markaði, þá er hann með ónýtt eftirlitskerfi í vinnslunni hjá sér, ef hann hefur selt ónýtar fiskafurðir úr landi.

Nú vill þannig til að ég hef verið á strandveiðum frá því þær hófust og tel mig  þekkja þetta nokkuð vel.  Auk þess starfaði ég við fiskvinnslu á árum áður og er útskrifaður Fisktæknir frá Fiskvinnsluskólanum og tel mig því hafa meira til málanna að leggja en pípari frá Pakistan.  Með hliðsjón af þessu langar mig að fullyrða: “Strandveiðifiskur” getur verið besta hráefni sem fiskvinnslur hér á landi eiga aðgang að.  Þetta get ég stutt með lýsingu á hefðbundnum róðri eins og þeir hafa verið í mínu tilfelli:  Úr höfn er lagt  kl. 3-4 að nóttu, færin í sjó 6-9 mílur frá landi, komið í land í síðasta lagi kl. 15.00, löndun, fiskurinn ísaður í kör og um borð í flutningabíla sem koma aflanum til kaupanda að morgni daginn eftir.  Kaupandi fær ekki ferskari afla.  Meðhöndlun aflans um borð hefur verið með þessum hætti hjá okkur: Fiskur dreginn úr sjó, blóðgaður um leið og hann kemur inn fyrir borðstokkinn, settur í kar með sjó ( sjórinn er 3-5 gráðu kaldur), þegar nokkuð af afla er komið í karið er tappað undan því og fiskurinn ísaður í kör í lestinni. Ég fullyrði að það verður ekki gengið betur um afla.  En…..  ég kalla einnig eftir eftirliti Fiskistofu. Þann tíma sem ég hef verið á Strandveiðum hefur “eftirlitið” verið fólgið í því að Afladagbók hafi verið fyllt rétt út.  Ég hef aldrei orðið vitni að því að Fiskistofa hafi mælt hitastig í fiski við löndun, hafi skoðað hreinlæti um borð, hafi fylgst með því að ís hafi verið um borð, o.þh.   Ég var einnig á grásleppuveiðum. Eitt sinn mætti eftirlitsmaður frá Fiskistofu og fór með okkur í róður.  Það var róið nokkuð snemma morguns, eins og venja var, eftirlismaðurinn mætti, lagðist og sofnaði…..  vaknaði, reis upp og horfði á okkur draga eina trossu, lagði sig aftur. Í skýrslu sinni taldi hann sig þó geta tjáð sig um merkingar á öllum drekum útgerðarinnar.   Þannig var það nú.

Mínar lokaathugasemdir: Ef Landssamband smábátaeigenda vill leggja félagsmönnum sínum lið, þá er grundvallaratriði að þeir beiti sé fyrir því að Fiskistofa sinni sínu hlutverki og fylgist með hitastigi í fiski við löndum (þar með kælingu um borð í bátunum) og hreinlæti um borð.

Þess utan legg ég til að allur kvóti sem úthlutað hefur verið sem “Byggðkvóta” verði lagður inní “Strandveiðikvótann”.

Byggðakvótinn hefur alltaf og allsstaðar verið til leiðinda og vandræða.

Ekkert malbik í sveitinni

Vefurinn timarit.is er endalaus uppspretta fróðleiks og skemmtunar. Ég var m.a. að skoða Þjóðviljann frá 7. sept. 1973. Þar var verið að fjalla um atvinnumál ofl. á Fáskrúðsfirði, togarakaup og aðra uppbyggingu. Undir lok greinarinnar kemur þessi kafli:

“Alls staðar getur malbikið komið sér fyrir og nú eru að hefjast miklar malbikunarframkvæmdir á Fáskrúðsfirði. Að visu má segja að aðeins 2 götur séu i þessum litla bæ, en hann samanstendur af 730 ibúum, og á nú að malbika aðra þeirra, Hafnargötuna. Óneitanlega finnst mörgum borgarbúanum, sem þarna kemur, það fráleitt að innleiða malbikið i þorp sem Búðir. Þeim finnst það spilla sveitaáhrifunum, eyðileggja friðsældina og setja of mikinn borgarblæ á þorpið.”

Mér varð á að skella uppúr við þennan lestur, því mér kom í hug grein sem ég skrifaði í Moggann 19. nóv. 2006. Þar var ég að setja ofaní við “borgarbúann” skáldið Sveinbjörn I. Baldvinsson vegna pistils sem hann skrifaði, þar sem fram komu nákvæmlega sömu hrokafullu sjónarmiðin. Skáldinu var ekki skemmt við skammir mínar. Greinina má lesa HÉR.

Prestar, viðskiptafræðingar og handbolti

Mikið hef ég verið framsýnn í félagsþátttöku minni í gegnum tíðina. Ég gekk úr þjóðkirkjunni á unglingsárum —allir vita hvernig hún og hennar prestar og æðstuprestar eru…. blessaðir. Ég vék mér undan því að ganga í Félag viðskipta- og hagfræðinga við útskrift úr HÍ. Það sama félag kaus Hreiðar Má viðskiptafræðing ársins 2005. Sá pési var handtekinn nú í hádeginu fyrir”afrek” sín á liðnum árum. Ég gekk í Hauka á barnsaldri, hef aldrei sagt mig úr félaginu…. það stefnir allt í að þeir verði Íslandsmeistarar í handbolta, þriðja árið í röð

Spaugarinn Halldór

Nú er Spaugstofan farin í frí. Við hefur tekið Halldór nokkur Ásgrímsson. Hann lét loksins svo lítið að tjá sig um skýrslu Rannsóknarnefndarinnar. Í viðtalinu segir: “Halldór Ásgrímsson, fyrrverandi formaður Framsóknarflokksins, neitar því að pólitík hafi haft áhrif á einkavæðingu bankanna, enda þótt skýrsla rannsóknarnefndar gagnrýni hvernig þáverandi stjórnvöld höguðu þeim málum.”
Þvílikur brandarakall!

Hvernig væri nú að gefa þessum flokki rauða spjaldið og reka hann útaf hinum pólitíska leikvelli?

Ég sé!

Til er hópur fólks, aðallega kvenfólks, sem kallar sig miðla. Ég sé reyndar að uppá síðkastið hefur orðið breyting á og nú heita þeir sjáendur.Trúlega eitthvað fínna. Einn þessara sjáenda, Lára einhver Ólafsdóttir varð fræg að endemum í fyrra þegar hún spáði „stórum jarðskjálfta á Krýsuvík“ ekki bara einhverntíma á árinu, heldur „kl. 23:15 þann 27. Júlí „ Auðvitað varð enginn stór jarðskjálfti í Krýsuvík , hvorki kl. 23:15 né 15:23 þann dag eða það ár. Þá er komið að yfirstandandi eldgos. Hinni sjáandi Láru tekst að tengja þetta tvennt saman. Annars vegar atburð sem aldrei varð, JARÐSKJÁLFTANN í Krýsuvík og ELDGOSIÐ á Fimmvörðuhálsi. Hvernig má það vera? Jú, hún segir orðrétt: „En mér finnst mjög merkilegt að eldgosið á Fimmvörðuhálsi hafi byrjað klukkan 23:30, en ég sagði 23:15.“ LÁRA!!! Þú talaðir um jarðskjálfta, þetta er eldgos. Jarðskjálftinn átti að eiga sér stað í júlí í fyrra, fyrir átta mánuðum síðan og Krýsuvík er í liðlega 230 kílómetra fjarlægð frá Fimmvörðuhálsi. En ég skal viðurkenna að það skeikar bara kortéri hjá þér!
Ég spái því að það hlýni þegar nær dregur sumri. Ég veit reyndar ekki alveg klukkan hvað, túlega uppúr hádegi

enn lýgur mogginn!

Þetta las ég í Mogga:
“FJÖGUR norsk skip hafa undanfarið landað hrognaloðnu úr Barentshafi á Fáskrúðsfirði og það fimmta er væntanlegt á miðvikudag. Í nógu hefur verið að snúast hjá starfsfólki Loðnuvinnslunnar við að skera loðnu, hreinsa og frysta hrogn og var skólafólk m.a. við hrognavinnslu um helgina.”
Jákvæð frétt í alla staði. En er það virkilega orðið þannig að á Mogga sé enginn blaðamaður eftir sem hefur grips vit á sjávarútvegi. Það hefur því verið í nógu að snúast hjá starfsfólki Loðnuvinnslunnar við “að skera loðnu” !! Í fréttinni kemur fram að norsku skipin komi með u.þ.b. 6.000 tonn að landi. Gróft reiknað eru það 360 milljón loðnur sem þarf að “skera”. Vonandi lýkur því fyrir næstu loðnuvertíð.
Það er huggun harmi gegn að brostinn er á flótti meðal áskrifenda Mogga og því færri sem þurfa að lesa svona dellu.

…. sturtað niður.

Hversu upptekinn getur þessi fámenni hópur sem vinnur við fjölmiðla á Íslandi, verið af sjálfum sér? Spjallþættir í útvarpi og sjónvarpi, stórviðtöl í blöðum og tímaritum byggjast á því að þar talar einn fjölmiðlamaður við annan. Nýjasta dæmið er “frétt” á dv.is þar sem “fréttamaður” dv skrifar “frétt” um það að Björn Þorlálksson (hver svo sem sá annars ágæti maður nú er) hafði gert do-do fyrir ca. níu mánuðum og sé að verða pabbi.
Hverjum er ekki dru… sama Ég fór á kósettið kl. 18:30 og sturtaði niður nokkru seinna. Er það frétt? Nei… en ef ég hefði séð um Kastljósið…. ekki spurning.