Esther Ösp

[Athugasemdir: 4]

Þegar maður er búinn í prófum og gerir sér grein fyrir því að skyndilega er ekkert framundan nema afslöpppun, át, yndislestur og sjónvarpsgláp, þá finnst manni skyndilega allt jólalegt og yndislegt.

Mikið fannst mér t.d. hugulsamt af þeim í Bónus að selja mér svona “jólapapriku” í fyrradag.

[Athugasemdir: 0]

Minn helsti veikleiki í námi er sá að ég á mjög erfitt með að læra langa bálka utan bókar. Þess vegna leiðast mér óskaplega fög sem ganga út á lítið annað. Eitt þessara faga er íslenska í grunnskóla eða íslenska eins og hún var þegar ég var í grunnskóla, réttara sagt. Mörgum sinnum á vetri vorum við látin læra ættjarðarljóð utan bókar og það reyndist mér alltaf frekar erfitt þó það tækist yfirleitt á endanum. Tæknin sem ég notaði var einföld: Því heimskulegri sem aðferðin er, því meiri möguleiki er á að mér takist að læra þetta. Ég man að ég náði t.d. loksins að læra ljóðið “Ég bið að heilsa” þegar mér og bekkjarsystur minni datt í hug að rappa það. Svínvirkaði. Spurning hvort Jónas hefði verið ánægður samt.

Nú er þessi sama staða komin upp. Próf á morgun og endalaus utanbókalærdómur sem vonandi límist við heilabörkinn þangað til á morgun en hverfur síðan líklega fljótlega upp úr því, eins og oftast vill verða þegar svona aðferðir eru brúkaðar. Eitt af því sem við þurfum að muna fyrir prófið eru hljóðskiptaraðir sterkra sagna. Til þess að geta brúkað hljóðskiptaraðirnar þarf að læra eitt dæmi fyrir hverja röð, alls 6 dæmi. Sagnirnar eru bíta, bjóða, binda, bera, gefa og fara. Þetta er skelfing. Fjórar fyrstu byrjar allar á “b”.

Þá er mál að hugsa til nornarinnar í sögunni um Hans og Grétu. Þegar Hans og Gréta bitu í hús norarinnar bauð hún þeim inn, batt þau og bar inn í búrið. Nornin gaf þeim síðan að borða en Hans og Gréta gátu ekki farið heim til sín.

Gáfulegt? Nei.
Akademískt? Varla.
En þetta á ég sko eftir að muna á morgun.

Vonum bara að ég komi syngjandi glöð út úr prófinu. Jah, eða rappandi.

[Athugasemdir: 1]

Ég get ekki, veit ekki, skil ekki.

Spurning um “allnighter”?

Ojj.

[Athugasemdir: 0]

Í dag er ég óskaplega stolta kærastan hans.

Bókin er sumsé komin út.

[Athugasemdir: 2]

Ég sit sveitt við bækurnar. Í fyrsta sinn á ævinni veit ég ekki hvernig ég á að læra undir próf. Ég veit ekki hvernig í ósköpunum ég á að geta lært allt þetta, sem er bara brot af því sem ég þarf að læra utan að. Samt hef ég lært jafnt og þétt í þessu námskeiði í allan vetur, samviskusamlega. Þetta námsefnið er heiftarlega leiðinlegt. Maður finnur lífsviljan fjara út þegar maður starir á þennan viðbjóð. Þetta efni er óskiljanlegt, flókið og órökrétt. Svo sé ég heldur ekki fram á að koma nokkurn tímann til að með nota þessa vitneskju aftur.

Annars er ég bara hress.

[Athugasemdir: 0]

[Athugasemdir: 2]

Þegar mamma mín ákvað að bæta við sig háskólanámi fyrir nokkrum árum og sat sveitt við próflestur í desember, þá tók karl faðir minn sig til og bakaði smákökurnar fyrir jólin. Karlmannlegt handbragðið skilaði sér í því að smákökurnar urðu alls ekki svo smáar. Það lá við að menn yrðu saddir eftir að hafa fengið sér aðeins eina, rúmlega lófastóra köku.

Ég hefði greinilega ekki átt að brosa svona mikið yfir tröllvöxnu kökunum hans pabba, því þegar ég ákvað að verðlauna sjálfa mig með bakstri fyrir að hafa lokið fyrra prófinu í gær, þá reyndist ég augljóslega vera dóttir pabba míns í fyrstu umferð.

[Athugasemdir: 3]

Ég verð að viðurkenna að ég hugsa alltof sjaldan til litlu barnanna í Afríku sem hvorki eiga í sig né á. Ég man t.a.m. sjaldnast eftir þeim ef ég klára ekki alveg af disknum mínum og hendi hálfri kartöflu hér og einu salatblaði þar.

En ég mundi skyndilega eftir þeim í dag. Ég stóð við tannburstarekkann í Bónus þegar konan sem stóð hugsi við hliðina á mér, greip í skyndi farsímann sinn: “Hæ ‘skan. Hvort á ég að kaupa Reach eða Colgate tannbursta?”

Þegar stórt er spurt…

[Athugasemdir: 0]

Merkilegt hvernig starfsframi getur haft áhrif á fólk. Sumar konur eru t.d. mjög hrifnar af læknum, aðrar af leikurum, slökkviliðsmönnum, tónlistarmönnum, íþróttamönnum eða einhvers konar jakkafatamönnum.

Fjölmiðlamenn og rithöfundar hafa, einhverra hluta vegna, alltaf heillað mig. Það er því skemmtilegt að segja frá því að þegar við Jón Knútur kynntumst fyrir alvöru var hann í vaktavinnu á sambýli. Í dag, rúmi ári seinna, er hann formlega að hefja störf sem útvarps- og sjónvarpsmaður hjá RÚV. Ekki nóg með það, heldur er hans fyrsta útgefna bók að fara í prentun akkúrat á þessu augnabliki.

Sumsé. Þið konur sem heillist t.d. af læknum en hafið kannski fundið hinn fullkomna mann á kassanum í Bónus: það er aldrei of seint að redda málunum. Inntökupróf í læknadeildina í haust.

[Athugasemdir: 8]

« Fyrri skrif