Esther Ösp

Ég hélt að ég væri svo gott sem búin að skella saman nýju heimasíðunni. Sá síðan mér til mikillar skelfingar að hún virkar ekki sem skyldi í skaðræðisvafraranum frá Windows. Rusl. Ég settist þá niður og reyndir að skrifa til php og css í fleiri klukkutíma – án árangurs.

Mér hefði ekki einu sinni dottið í hug að hafa áhyggjur af þessu ef ég vissi ekki að helmingur gesta þessarar síðu eru af einhverjum óskiljanlegum ástæðum ekki búnir að skipta yfir í þetta.

Getum við ekki bara öll sameinast um að hætta að nota Internet Explorer?

[Athugasemdir: 5]

Ég er með svo dæmalaust skemmtilegan kennara í háskólanum núna. Hjarta mitt fyllist trega þegar ég hugsa til þess hversu auðveldlega ég hefði getað lokið íslenskugráðunni án þess að sjá málfræðiprófessor bresta í dans þegar farsíminn hans hringir í miðri kennslustund, heyra hann syngja ýmsa velvalda slagara í tengslum við málfræðileg fyrirbæri og spyrja nemendur sína hvort þeir fái ekki gæsahúð af gleði við að sjá setningarfræðilega óvænt lögmál.

[Athugasemdir: 1]

Við opnum ekki fyrr en á miðvikudaginn en erum auðvitað strax orðin sjálfhverfari en Ómar Ragnarsson og Silvía Nótt til samans:

[Athugasemdir: 7]

Ég sem hafði áhyggjur af því að lénið raudhausar.com væri ekki nógu auðmunað. Tékkið á þessu.

[Athugasemdir: 2]

Ég hef margoft velt því fyrir mér hvað í ósköpunum fær stelpur til þess að taka þátt í fegurðarsamkeppni. Fyrir það fyrsta er auðvitað óstjórnlega absúrt að keppa í því að vera sætur. Það er ekki hægt. Enda er í rauninni ekki verið að keppa í því þegar betur er að gáð, heldur hversu vel keppendurnir falla inn í það mót sem örfáir einstaklingar, yfirleitt einhvers konar sérfræðingar í hárgreiðslum, áspreyjaðri brúnku eða gervinöglum, fá borgað fyrir að búa til. Stelpurnar keppast sumsé um það hver þeirra er best í undirgefni. Þær spranga um í sundbolum og á háum hælum (sem er trúlega einhver undarlegasta klæðnaðarsamsetning sögunnar) í von um að fegurðarsérfræðingarnir samþykki að ein þeirra passi best í þetta yndisþokkamót. Að þetta eitt og sér skuli ekki vera fyrir neðan virðingu þessara stúlkna er náttúrlega stórskrítið og hlýtur, því miður, að segja mun meira um þær sjálfar en þessa skrípakeppni.

Í öðru lagi er mér lífsins ómögulegt að skilja hvað það nákvæmlega er sem rekur þessar stúlkur af stað í fegurðarsamkeppnir. Ástæðurnar hafa þær svo sem nefnt og þær eru alltaf þær sömu. Í rauninni ætti ég að vera farin að skilja þetta fyrir löngu síðan en því miður gengur mér það erfiðlega.

Þrjár skýringar heyrir maður oftar en aðrar. Ein þeirra er sú að þær líta á keppnina sem einhvers konar tækifæri. Tækifæri til hvers?!

Önnur ákaflega vinsæl skýring er sú að þetta sé svo góð reynsla. Afsakið stúlkur, en ég er ekki alveg að sjá hvaða reynsla það nákvæmlega er sem er svona eftirsóknarverð. Ef það er reynsla í því að koma fram þá er sannarlega hægt að öðlast hana á manneskjulegri og þokkafyllri hátt en að rölta glorhungraðar um á sviði með gaddfrosin bros í prinsessukjólum.

Þriðja skýringin af þessum allra vinsælustu er sú að þátttaka í keppninni auki hjá stelpunum sjálfstraust. Þar held ég að við séum einmitt komin að rótinni. Þessar stelpur eru svo óöruggar með sig að þær þurfa samþykki og hrós. Þær þurfa að heyra einhvern segja að þær séu góðar í einhverju og að heyra að þær standi sig vel í því að vera sætar er eftirsóknarvert fyrir þær. Sorglegt, en að ég held satt. Já, og meira að segja fram úr hófi kjánalegt, vegna þess að ef einhverjum ætti að vera hampað fyrir hvað þessar stelpur eru sætar þá er það ekki þeim. Það eru foreldrarnir sem skvettu saman litningunum og urðu þess valdandi að afkvæmið er erfðafræðilega heppið í útliti.

Þrátt fyrir að geta seint talist harður feministi, þá vona ég svo heitt og innilega að einhvern tímann komi sá dagur að stelpur sem eru svona óöruggar með sig verði það fáar að ekki náist að safna í þessa keppnisómynd. Margur hefði nú haldið að sá árangur ætti að hafa náðst árið 2007. Það er því miður ekki raunin og Ungfrú Austurland lifir til að mynda góðu lífi. Ég hálfpartinn skammast mín og fyllist um vorkun um leið og ég skrifa þetta, en að þessu sinni er einmitt fjórðungur keppenda frá Fáskrúðsfirði.

Samþykkisleitandi stúlknagreyin má sjá hér.

[Athugasemdir: 40]

Ég sit hérna við tölvuna og heyri í bræðrunum frammi í stofu. Þeir eru að horfa á nýju Bond-myndina.

“NAU! Djöfull var þetta kúl! Hvernig fara þeir að þessu? Má ég spóla til baka svo ég geti séð þetta aftur?”

Þeir eru á fertugsaldri.

Og ég hef aldrei haft jafn litlar áhyggjur af 9 ára aldursmuni okkar Jóns.

[Athugasemdir: 1]

Við fórum á opnunina á þessu í gær.
Mikið svakalega getur list verið óhugnarlega leiðinleg. Ég vona sannarlega að restin af þessari hátíð sé ekki eins slæm og forsmekkurinn.

[Athugasemdir: 2]

Ég sagði formlega upp hjá Bechtel í gær. Það var afskaplega súrsæt tilfinning því þetta ár sem ég hef starfað við Fjarðaálsverkefnið hefur liðið hjá á ógnarhraða og þeir dagar sem mér hefur ekki fundist skemmtilegir eru teljandi á fingrum annarar handar. Ég hef lært ógnarmikið á þessum tíma og aflað mér reynslu sem á sannarlega eftir að nýtast mér í hinum ýmsu störfum í framtíðinni. Ég hef kynnst fjöldanum öllum af fólki, allflestu ákaflega skemmtilegu og margra vinnufélaganna verður sárt saknað.

En nú taka við nýir og spennandi tímar. Í dag skrifaði ég undir ráðningarsamning við Markaðsstofu Austurlands og mun í maí hefja störf sem forstöðumaður Upplýsingamiðstöðvar Austurlands.

[Athugasemdir: 0]

Brot úr málfræðilestri dagsins:

“Orðflokkur orðs er oftast orðasafnsþáttur…”

Hvað eru mörgu “o” í því?

[Athugasemdir: 0]

Ég má til með að mæla með Magic-spilunum hans Þorkels.

[Athugasemdir: 0]

« Fyrri skrif