header image
miðvikudagur, 30. nóvember, 2005

Ég hef trúlega sjaldan, eða jafnvel aldrei, verið jafn ofsalega óspennandi persónuleiki og akkúrat þessa dagana. Ég bara les og les og les. Inn á milli þess reyni og svo að sofa. Það gengur misjafnlega vel. Þegar ég loka augunum sé ég ekkert nema bókstafi. Endalausar hvítar blaðsíður fullar af svörtum samhengislausum bókstöfum. Ef ég næ að skilja stafina eftir og sofna, þá dreymir mig um aðgerðaleysi. Svo þegar ég á að fara á fætur þá er ég slöpp og þreytt. Ég drekk ekki kaffi þannig að koffínið er tekið inn í Pepsi-drykkju. Hún gengur glimmmmmrandi vel þessa dagana. Þrátt fyrir það gengur illa að vakna eftir svefnlitlar nætur og þegar ég ákveð að leyfa mér að sofa hálftímanum lengur þá vakna ég upp með mígreniskast. Ég er samt ekki með mígreni.

Esther – svona líkja ljómandi

[Athugasemdir: 6]
föstudagur, 25. nóvember, 2005

Það getur verið svo yndislegt að vera námsmaður. Þó það sé kannski margt til sem er skemmtilegra en að læra undir próf þá er tíminn ekki lengi að líða þegar maður hefur skemmtilegt lærdómsteymi með sér. Próflesturinn er rétt að byrja og strax eru dagarnir orðnir fullir af gullnum stundum.
Í dag var Bergvin tíðrætt um það hversu yndælt væri nú að fara að komast í golf. Þá dró Doddi golfkúlu upp úr vasanum, bara svona rétt eins og ekkert væri sjálfsagðara. Við reyndum síðan að mana Bergvin til að henda kúlunni niður um opið sem er hér á milli hæða í Odda, frá þriðju hæð og niður á þá fyrstu. Hann hætti hins vegar við á síðustu stundu, þegar hann gerði sér grein fyrir því að það gæti reynst frekar kjánalegt að útskýra það fyrir fjölskyldu sinni að hann þyrfti að sitja inni í 2 og hálft ár fyrir manndráp af gáleysi. Morðið hefði átt sér stað einn eftirmiðdag í Odda, byggingu Háskóla Íslands, og morðvopnið hafi verið golfkúla. Þá drengi klæjaði samt í puttana það sem eftir lifði dags.

Esther – námsgleði

[Athugasemdir: 4]
þriðjudagur, 22. nóvember, 2005

Það rann upp fyrir mér ljós í vikunni. Ég mun ekki eiga nema 17,5 einingar eftir af BA-prófinu mínu í vor. Það er bara einnar annar efni en mun þó verða að dreifast yfir tvær, þar sem sumir áfangarnir eru bara kenndir fyrir áramótin og aðrir eftir. Það liggur því beinast við að taka ekkert námslán þann veturinn og vinna bara með skólanum. Það er meira að segja spurning hvort það væri ekki snjallt að flytjast aftur í foreldrahús í einn vetur og sanka þar að sér peningum. Þetta er alltof erfið ákvörðun. Það er svo margt sem togar í mann austur og alveg jafn margt sem togar í mann suður. Ég get ekki annað en vitnað í hámenningarlegan og snilldarlegan lagatexta eftir góðvin minn og félaga Jóhann Ragnar Kristjánsson og einfaldlega spurt…

“Á ég að fara eða á ég að vera?
Hvað á ég að gera?”

Esther – ?

[Athugasemdir: 38]
sunnudagur, 20. nóvember, 2005

Jæja, hið háttskrifaða menningarrit DV vitnaði í bloggið mitt í helgarblaði sínu. Það myndi þá vera í þriðja skiptið á þessu ári sem ég rata á síður þessa snepils, fyrir misjöfn athæfi þó. Já, þarna erum við saman komnir; frægustu, fallegustu og markverðustu einstaklingar íslensks þjóðfélags: ég, dópistarnir, kattakonan, öryrkjarnir, handrukkararnir, alkahólistarnir og ofbeldismennirnir.

Esther – gúrkutíð allan ársins hring?

[Athugasemdir: 8]
föstudagur, 18. nóvember, 2005

Djöfull er ég að meika þennan skóla duglega þessa önn. Kennarinn minn sagði mér í tíma áðan að ég væri martröð hvers kennara. Það væri óþolandi að ég myndi muna allt sem hann segði. Þetta er sami kennari og ég átti orðastað við vegna þess að hann hafði aldrei komið austur, vestur og var 42 ára þegar hann kom til Akureyrar í fyrsta skipti. Ég dúxa úr þessu námskeiði, ekki spurning!

Esther – að meika það!

[Athugasemdir: 6]
fimmtudagur, 17. nóvember, 2005

Ok, ok! Ég veit að ég er nörd og allt það, en væri ekki einhver til í að gefa mér þetta? Ekki? En væri kannski einhver til í að bítta á þessu og linsunum hér að neðan?

Esther – plís?

[Athugasemdir: 4]
fimmtudagur, 17. nóvember, 2005

Ég, sjáandinn ógurlegi, auglýsi hér með laust til umsóknar gjafabréf upp á ein 15 pör af dagslinsum í styrkleikanum -3,5. Þar sem þessara sjóntækja er ekki lengur þörf á mínu heimili vil ég endilega koma þeim til einhvers bágstaddari. Endilega hafið samband ef þið, eða einhver sem þið kannist við, hefur not fyrir rándýrar gersemarnar. Þetta er nú aldeilis ekki gefið, nema núna!

Esther – gjafmild

[Athugasemdir: 8]
þriðjudagur, 15. nóvember, 2005

Reykvíkingurinn sem kennir mér fjölmiðlafræði (sjá færslu þann 2. nóvember) fór í síðustu viku, ásamt nemendunum sem sátu tímann, að ræða það hversu sjálfhverfir Bandaríkjamenn væru. Var það rætt í þaula hversu lítið þeir vissu um önnur lönd, héldu að Evrópa væri eitt land, vissu fæstir að Ísland væri til og þar fram eftir götunum. Þá gat ég ekki orða bundist lengur, enda enn í sjokki yfir því að kennarinn hefði hvorki komið austur né vestur á land, aldrei!
Án þess að hugsa nokkuð um afleiðingarnar romsaði ég því út úr mér að þetta væri náttúrlega bara spurning um ólíkt gildismat. Sjálfri finndist mér það t.d. mjög sorlegt að hafa komið í fyrsta skipti út á land á 43. aldursárinu, aldrei séð Austfirði og ekki heldur Vestfirði. Ef þetta væri staðreynd um sjálfa mig þá myndi ég skammast mín svo mikið að ég myndi ekki segja nokkrum manni frá þessu.
Um leið og ég lokaði munninum þá fattaði ég að þetta væri kannski ekki það snjallasta í stöðunni fyrir manneskju sem planaði að ná í sæmilega einkunn úr námskeiðinu. Enginn sagði neitt og kennarinn setti upp einhvern óræðan svip. Ég fékk nett 10 sekúndna taugaáfall þar til hann sagði: “Já, veistu, ég er ekki frá því að ég sé sammála þér” og hélt svo áfram kennslu.
Í gær var próf hjá þessum kennara. Á morgun skila ég honum rigerð. Eftir tvær vikur þreyti ég annað próf hjá honum. Sjáum til hversu sammála hann verður mér þegar hann fer yfir prófin og ritgerðina. Jæks.

Esther – gáfuleg?

[Athugasemdir: 8]
laugardagur, 12. nóvember, 2005

Gleði í gær. Partý hjá drengjunum í Ljósheimum. Síðan var haldið í bæinn. Komið heim undir morgun. Ég með hatt, tvo fylgdarmenn og eina konu. Annar maðurinn bar heim tvær pizzur sem var snögglega sporðrennt. Hér eru myndir. Nóg sagt. Takk.

Esther – Zzzz…

[Athugasemdir: 6]
föstudagur, 11. nóvember, 2005

Er ekki eðlilegt að óttast um líf sitt og limi þegar maður kemur heim til sín um hábjartan dag og Lalli Johns stendur fyrir utan húsið mans með einhverjum félaga sínum, bendandi á það og skeggræðandi eitthvað svakalegt? Spurning um að skella sér á eina extra innbústryggingu allavega.

Esther – jæks!

[Athugasemdir: 8]

« Fyrri skrif 

eXTReMe Tracker