raudhausar.com/esther
Ég þoli ekki ramma-fetish sumra ljósmyndara. Í langflestum tilfellum gerir rammi góða mynd verri.
[Athugasemdir: 0]
Ég veit að sumum finnst HDR-myndir ógeðslegri en baðherbergið í íbúð Ásgeirs Kolbeins í Innlit/útlit.
Mér er bara alveg sama. Ég lærði þetta í gær og skelli hér inn tveimur áramótamyndum: einni frá brennunni og annari sem ég tók niðri á götu rétt fyrir miðnætti.


Ég er svo hissa í dag. Hissa og svolítið hneyksluð líka.
Eftir margra vikna friðsæl og falleg mótmæli á Austurvelli var sumum nóg boðið. Þeir stormuðu að Hótel Borg, létu heyra vel í sér, réðust til inngöngu og stöðvuðu útsendingu Stöðvar 2 á Kryddsíld. Fólk skammast nú fram og aftur í bloggheimum, aðallega yfir tvennu:
Yfir því að hafa ekki fengið að sjá sína árlegu Kryddsíld og finnst það vera að missa af miklu. Af hverju í ósköpunum? Það er ekki eins og stjórnmálamenn séu krafnir svara við krefjandi spurningum í þessum þætti. Þetta minnir helst á létt spjall á kaffistofu Alþingis. Man einhver eftir alvöru pólitískum tíðindum frá meirum stjórnmálamanni í Kryddsíld?
Svo skammast aðrir yfir því að það skili ekki neinu að vera með svona læti og óhemjugang. Finnst einhverjum þessir 12 útifundir á Austurvelli hafa skilað miklu? Er ekki fullkomlega eðlilegt að fólk gefist upp á að vera stillt og rólegt þegar ekkert er á það hlustað svo mánuðum skiptir?
Það að mótmælendur hafi slasað lögreglumenn eða tæknimenn Stöðvar 2 er hins vegar fullkomlega óverjandi og þjónar auðvitað engum tilgagngi. Ég er bara ansi hrædd um að mótmæli komi til með að litast sífellt meira af ofbeldi á nýju ári ef ríkisstjórnin ætlar að halda áfram þessari fullkomnu afneitun sinni.
Já, það er skárra að sitja heima á sínum feita rassi, hneykslast á látunum og grenja yfir að sjá ekki stjórnmálamenn spjalla um ekki neitt og segja lélega brandara. Það eru einmitt helstu svik þessa árs; að við fáum ekki að sjá Kryddsíldina á meðan við sötrum jólaöl í leisíbojnum okkar. Það er ekkert að því að fólk missi vinnuna í stórum stíl, lánin margfaldist og fjölskyldur verði gjaldþrota. Piff, hverjum er ekki sama um það á meðan bara hægt er að horft á Kryddsíld á gamlársdag?
Þetta er nú meiri fokkíngs afneitunin.
[Athugasemdir: 3][Athugasemdir: 5]
Það var svakalega jólalegt hérna á Fáskrúðsfirði fyrir þremur dögum.

Svo kom hláka. Núna er svona umhorfs í garðinum.

Jólunum fyrir þremur árum eyddum við fjölskyldan (– mamma) í að horfa á Discovery Channel.
Jólunum fyrir tveimur árum eyddi ég í ástarvímu.
Jólunum í fyrra eyddi ég í svefn.
Þessum jólum munum við pabbi eyða í að sjá hvort og þá fyrir hversu háa upphæð hann getur selt miðann sinn á Led Zeppelin í Laugardalshöll árið 1970 á eBay.
[Athugasemdir: 1]

[Athugasemdir: 5]
Ég fór ekki í jógatíma í gær. Ég hreinlega gat það ekki. Ofurharðsperrur eftir æfingarnar daginn áður sáu til þess að gat aðeins gengið kjagað með herkjum og sá því alls ekki fyrir mér að geta teygt mig og togað, þrátt fyrir gríðarlegan innri frið.
Því miður missti ég af stórkostlegri jógaæfingu. Stelpurnar hlógu svo mikið kl. 6:30 í morgun að þær ætluðu varla að geta sýnt mér ljónið. Eðlilega.
Það er líklega rétt hjá Bylgju, ég hefði alvarlega íhugað að ganga út úr tímanum hefði ég mætt í gær.
[Athugasemdir: 4]
Ég þekki bloggara sem hefur skrifað nafnlausa athugasemd á sitt eigið blogg.
[Athugasemdir: 0]
Eftir vinnudaginn á morgun er ég komin í jólafrí.
Það vildi svo heppilega til í þetta sinn að helgarnar raða sér upp í kringum frídagana, svo ég þarf ekki að bæta nema fjórum sumarfrísdögum við til að vera í fríi fram til 5. janúar. Þó mér finnist virkilega gaman í vinnunni minni þá verð ég að viðurkenna að ég er farin að hlakka gríðarlega til jólafrísins. Ég hef komist að því að það er ekki hollt fyrir heilsuna að taka ekkert sumarfrí.
Ég hyggst ekki gera mikið annað en að sofa, lesa, borða, horfa á sjónvarpið og hanga í tölvunni. Ljúft.
[Athugasemdir: 0]
Við skruppum í skóginn í dag til að ná í jólatré. Rákumst á þennan fína þin og Jón sargaði hann niður á mettíma.

Þegar allir voru komnir með tré var grillað í skóginum.




Yndislegur dagur.
[Athugasemdir: 0]
Og ég sem hélt að litlir rauðhærðir strákar væru bara notaðir í hákarlabeitu.
[Athugasemdir: 0]
Skógrækt ríkisins gefur út dagatal á hverju ári. Nú er dagatalið fyrir árið 2009 komið út og ekki úr vegi að fara að huga að þema fyrir það næsta.
Mér datt í hug að við gætum, í ljósi kreppunnar, búið til dagatal sem auðvelt væri að sækja styrki fyrir. Nú kannast allir við bílaverkstæðadagatölin, þessi með fáklæddu stelpunum. Væri ekki snjallt að SR myndi gefa út dagatal með fáklæddum skógarhöggsmönnum, svona til að vega upp kynjamismuninn í þessum geira? Myndi t.d. Jafnréttisstofa ekki vilja styrkja slíkt verkefni?
Skil ekki af hverju ég er ein um finnst þetta snilldarleg hugmynd hér í vinnunni.
[Athugasemdir: 4]
Ég er skráð í Ásatrúarfélagið.
Ég skráði mig í það fyrir rúmu ári síðan. Ég skráði mig ekki af því að ég trúi á heiðinn sið. Alls ekki. Ég held ég sé eiginlega bara alveg trúlaus vegna þess að ég hef aldrei fundið neina þörf fyrir trúarbrögð í mínu lífi. Mér hefur aldrei fundist trúa á tilvist æðri máttarvalda skýra, einfalda eða auðvelda mér neitt. Á meðan svo er kem ég líklega ekki til með að trúa á neitt.
Ástæðan fyrir því að ég kýsa að láta trúarlega skattpeninga mína renna til Ásatrúarfélagsins er sú að ég hef mörgum sinnumm lesið fræðin sem félagið byggir sið sinn á. Mér finnst sumt í þessum fræðum nákvæmlega jafn vitlaust og t.d. í kristni. Margt finnst mér hins vegar rökréttara og gáfulegra. Þetta er samt ekki ástæðan fyrir því að ég vil styrkja félagið. Mér finnst einfaldega nauðsynlegt að þessi þáttur í menningu okkar gleymist ekki og ég vil styrkja fólkið sem gætir þess að svo fari ekki.
Ég hef aldrei farið leynt með það að vera trúleysingi. Mörgum finnst þetta trúleysi undarlegt en öðrum fullkomlega skiljanlegt. Þegar ég reyni að útskýra það eins og ég gerði hér að ofan, þ.e. með því að segja að ég sé trúlaus vegna þess að ég hef aldrei fundið neina þörf fyrir trúarbrögð í mínu lífi, þá finnst sumum ég köld og jafnvel illa (eða alls ekkert) innrætt.
Síðustu ár hef ég nokkrum sinnum verið spurð að því hvort ég haldi þá nokkuð upp á jólin, fyrst ég trúi ekki á Jesús og félaga. Nú veit ég ekki hvort allir aðrir en ég hugsa svakalega mikið um Jesús á þessum árstíma, hvort fólk treður sig út af kjöti og sullar í sig sósu í hans nafni og telur sig eiga greiða leið inn í himnaríki ef það eyðir hundruðum þúsunda í flatskjái og ryksuguróbota. Ég held upp á jólin vegna þess að þá fá allir vinir mínir og ættingjar frí í vinnunni. Þá hafa allir tíma til að borða saman, spila, lesa, horfa á sjónvarpið, spjalla fram á nætur, sofa út og klæðast náttfötum allan sólarhringinn. Fyrir mér er þetta alveg nóg ástæða til að gleðjast og komast í hátíðarskap.
En fyrst ég er komin af stað í þessari umræðu er ágætt að minnast þess að jólin eru nú ekki alveg eins sannkristin hátíð og sumir virðast halda:
Frá fornu fari hafa jólin verið hátíð heiðinna manna sem haldin er við vetrarsólhvörf. Hin heiðnu jól eru hátíð ljóssins og hækkandi sólar og lengingar dagsins. Þetta eru tímamót nýs upphafs, nýs árs og friðar. Flestöll tákn jólanna, s.s. jólatréð, jólasveinarnir, jólaljósin og jólagjafirnar eru upprunnin úr heiðnum sið og íslenskri þjóðtrú. (#)
Skammdegishátíð var víða til löngu fyrir Krists burð, meðal annars í Rómaveldi. Hvergi er hins vegar minnst á nákvæman fæðingardag Jesú í Biblíunni, ekki einu sinni árstíðina. Eftir að kristni var gerð að ríkistrú í Rómaveldi á 4. öld var smám saman farið að halda upp á fæðingu Jesú Krists á gömlum sólhvarfadegi, 25. desember. Þannig fór einnig um hin fornu norrænu jól sem sennilega hafa verið haldin við fyrsta fulla tungl eftir vetrarsólhvörf. (#)
Orðið jól kemur þegar fyrir í heiðnum sið og var þá notað um miðsvetrarblót, sólhvarfahátíð. Síðar þegar kristni barst til Norðurlanda og fæðingar Krists var minnst á svipuðum tíma færðist heitið á heiðnu hátíðinni yfir á þá kristnu. (#)
Amen!
[Athugasemdir: 5]
Ég mun fyrst trúa því að það sé komin alvöru kreppa þegar ég þarf að kaupa Euroshopper dömubindi.
[Athugasemdir: 1]
Ég á fullt af fínum vinum og marga virkilega góða. Auk þess á ég nokkra gjörsamlega ómetanlega sem ég gæti alls ekki verið án. Þeir eru vítt og breitt um landið (reyndar heiminn akkúrat núna), sumir mjög nálægt en aðrir langt í burtu.
Svo á ég einn vin sem hitti aldrei*. Þá meina ég ekki að við ætlum alltaf að hittast en þykjumst vera svo voðalega upptekin að við hittumst bara tvisvar eða þrisvar á ári. Nei, nei. Við höfum gert með okkur (líklega þegjandi) samkomulag um að hittast bara alls ekki neitt. Stundum höfum við rekist á hvort annað fyrir tilviljun og þó ég myndi ekki lýsa þeim atvikum sem óþægilegum, þá myndi líklega nota eitthvað skylt lýsingarorð. Okkar samskipti hafa alltaf, og munu vonandi framvegis, aðeins fara fram í gegnum MSN.
Þennan vin hef ég átt lengi. Ég man reyndar ekki nákvæmlega hversu lengi en hann hefur allavega verið svo lengi til staðar í gegnum draumórana, gleðina, breiköppin, útskriftirnar, sénsana, útþrána, pælingarnar og brandarana að ég veit satt best að segja ekki alveg hvað ég myndi gera án hans.
Fyrir þá sem ekki eiga vin sem þennan er kannski erfitt að skilja af hverju í ósköpunum hann skiptir mig svona miklu máli. Fyrir mér er hann hins vegar algjörlega nauðsynlegur. Hann er eins og Neyðarlínan, því ég get náð sambandi við hann hvenær sem er. Hann er alltaf online. Í þau örfáu skipti sem ég sé hann ekki á MSN í meira en hálftíma fer ég að verða óróleg.
Það er virkilega þægilegt að eiga einn vin sem maður hittir aldrei í eigin persónu, því það hristir upp í þessu hefðbundna vinasambandi sem myndast á milli tveggja einstaklinga. Forsendur vinskaparins eru kannski ekki svo gjörólíkar þeim forsendum sem ég byggi vinskap minn við aðra á, en það leynast ákveðnir möguleikar í því að hitta viðkomandi aldrei. Ég get leyft mér að segja honum hluti sem ég einhverra hluta vegna segi öðrum vinum mínum ekki; hluti sem oft á tíðum skipta ekki nokkru einasta máli en líka hluti sem er mjög mikilvægt að fá að romsa út úr sér.
Nú geri ég mér grein fyrir því að þessi vinur getur ekki bara verið hver sem er. Hann þarf að hafa marga kosti. Hann verður t.d. að vera gríðarlega þolinmóður til að nenna að hluta á röflið í manni dag eftir dag. Hann þarf að vera skilningsríkur, víðsýnn, stuðningsríkur og uppbyggjandi, bara svona rétt eins og maður vill að venjulegir vinir séu. Hann þarf að muna það sem maður vill að hann muni en jafnfram skynja hvenær maður ætlast til að hann gleymi helst öllu sem maður segir honum samstundis.
Þó við tölum að mestu leyti um virkilega hversdagslega hluti, s.s. fréttir, vinnuna, skólann, slúðrið og áhugamál, eins og aðrir vinir, þá tölum við stundum um aðra hluti líka. Við tölum um hlutina sem eru það vitlausir, vandræðalegir, áráttukenndir, óþægilegir, undarlegir, skammarlegir og stundum einfaldlega svo sérstakir að það verður virkilegur kostur að hittast aldrei nokkurn tímann; að þurfa aldrei að horfa framan í viðkomandi í Bónus á meðan eitthvað af þessu rifjast upp fyrir manni.
Þetta eru auðvitað hlutirnir sem gera okkur mannleg og gefa lífinu lit. Stundum eru þeir samt bara best geymdir á MSN.
Eini ókosturinn við þetta vinasamband er að ég þarf að ráða einhvern til að skjóta hann áður en ég fer í framboð.
—————————————————————
* Eitt sinn brutum við reyndar þessa reglu með því að leigja saman í eitt sumar. Ég vann á vöktum og hann á skrifstofutíma og því hittumst við svo gott sem ekkert í þá þrjá mánuði sem við bjuggum saman í 40 fermetra íbúð. Fyrir utan eitt langt trúnó/afrennsli/svefnleysi eldsnemma á sunnudegi, þá man ég hreinlega ekki eftir að hafa hitt hann þetta sumar.
[Athugasemdir: 1]
Ég er búin að lesa mikið af upplýsingum um hina ýmsu höfunda síðustu vikur í náminu.
Í kvöld las ég um Margrit Sandemo. Hún skrifaði bækurnar um Ísfólkið á árunum1982-1989, þ.e. á 7 ára tímabili. Þetta væri eitt og sér kannski ekki svo merkilegt ef bókaflokkurinn teldi ekki 47 bækur. Það gerir ca. eina bók á tveggja mánaða fresti! Rennir kannski stoðum undir kenningar þeirra sem vilja meina að þetta sé hroðvirknislegt rusl? Veit ekki meir. Hef aldrei lesið þær. Horfi bara á Nágranna í staðinn.
Segið þið svo að maður læri ekkert í háskóla.
[Athugasemdir: 6]
Kreppan er greinilega að ná austur á landi. Það á bæði að opna Góða hirðinn og Kolaportið í fjórðungnum á næstunni.
[Athugasemdir: 0]
Mig grunaði ekki að ég ætti eftir að skrifa fréttaskot um glæpona þegar ég byrjaði að vinna hjá Skógrækt ríkisins.
[Athugasemdir: 0]
Ég gerði mér grein fyrir því í gær að ég er farin að treysta aðeins of mikið á Gróu á Leiti þegar sumir vinir mínir vita ekki enn að ég skipti um vinnu í júní.
[Athugasemdir: 0]