Esther Ösp

Við skelltum okkur loksins í Stórurð seinni partinn í gær. Við erum búin að ætla að ganga þangað í allt sumar og veðrið í gær var svo gott að það var ekki hægt að bíða lengur. Lögðum af stað frá Vatnsskarði um 5 í gær og lukum göngunni seint í gærkvöldi í svartaþoku. Ég sé eiginlega eftir því að hafa ekki tekið betri myndavélina með en við eigum örugglega eftir að heimasækja Stórurð aftur. Þetta er hreint magnaður staður og ólíkur öllu sem maður hefur áður séð.

[Athugasemdir: 2]

Ég eyddi verslunarmannahelginni á hálendinu þetta árið. Bróðir minn var fyrr í sumar í hálendisgæslu í Vatnajökulsþjóðgarði og þekkir því orðið ansi vel til á því svæði. Hann var svo elskulegur að gerast sérlegur leiðsögumaður og bílstjóri fyrir okkur Jón Knút. Við fylltum bílinn af nesti og hlífðarfötum, skelltum hundinum í skottið og lögðum af stað upp á fjöll.

(Smellið á myndirnar til að stækka þær)

[Athugasemdir: 5]

Mér finnst alveg stórkostlega fyndið að sjá oddvita Sjálfstæðisflokksins hérna í Fjarðabyggð halda því fram að fréttaflutningur af ráðningarferli bæjarstjóra í Fjarðabyggð hafi verið “mjög klaufalegur og óljós” [sjá Facebook-síðu flokksins]. Þvílík og önnur eins smjörklípa! Það voru ekki fréttamenn sem urðu uppvísir ófagmannlegum vinnubrögðum, seina- og vandræðagangi. Það var blessaður meirihlutinn sem var “mjög klaufalegur og óljós” og það væri betur ef oddvitinn gerði bara eins og hann lofaði nokkrum línum ofar, þ.e. tæki á sig “fulla ábyrgð hvað [ráðningarferlið] varðar sem formaður bæjarráðs”.

[Athugasemdir: 1]

Það var nokkuð grænt á Grænafelli (573 m) í dag. Allavega á köflum.

[Athugasemdir: 0]

Ég hef oft velt fyrir mér því eilífa ósætti sem ríkt hefur á milli Fjarðabyggðar og Fljótsdalshérðs um hvar þjóðvegur 1 skuli liggja, en þó aldrei eins mikið og síðustu daga, því orðasenna er nú hafin enn einu sinni.

Þann 25. maí sl. bókaði bæjarráð Fjarðabyggðar eftirfarandi:

Bæjarráð Fjarðabyggðar skorar á samgönguyfirvöld að skilgreina þjóðveg eitt á Austurlandi nú þegar um Suðurfjarðaveg og Fagradal. Það er í samræmi við áherslur í samgönguáætlun þar sem forgangsröðun á að byggjast á öryggi vegfarenda, umferðarþunga, styttingu vegalengda og tryggum heilsárssamgöngum. Fagridalur er besta og öruggasta tenging fjarðanna við Héraðið, flugvöllinn og aðra þjónustu sem þar er. Veginum um Fagradal er nú þegar vel þjónað allan ársins hring enda er hann forsenda þess að horft sé á Hérað og firði sem sameiginlegt atvinnusvæði.
[Sjá bókun]

Þann 23. júní sl. bókaði bæjarráð Fljótsdalshéraðs eftirfarandi:

Bæjarráð Fljótsdalshéraðs ítrekar fyrri ályktanir um að Þjóðveg 1 eigi ávalt að skilgreina sem stystu leið milli landshluta og ekki eigi að slaka þar á öryggiskröfum. Stytting vegalengda á Þjóðvegi 1 ætti að stuðla að  lækkun flutningskostnaðar og minnka koltvísýringsútblástur bifreiða. Bæjarráð Fljótsdalshéraðs er sammála bæjarráði Fjarðarbyggðar í því að góður vegur um Fagradal og heilsársþjónusta  á honum er mjög mikilvæg fyrir  samgöngur á Mið-Austurlandi og fagnar háu þjónustustigi sem þegar er á þeirri leið. Gerð Fáskrúðsfjarðarganga og lagning samfellds bundins slitlags á Suðurfjarðaveg var góð samgöngubót sem ber að fagna. Það á þó ekki að koma í veg fyrir að önnur byggðarlög á Austurlandi og hinn almenni ferðamaður geti notið sambærilegra samgöngubóta og styttingu vegalengda.

Bæjarráð Fljótsdalshéraðs skorar því á samgönguyfirvöld að vinna áfram að uppbyggingu á þjóðveginum um Skriðdal og Breiðdalsheiði og vegabótum á Axarvegi. Vaxandi umferð um Axarveg undanfarin ár sýnir svo ekki verður um villst hve mikilvæg sú vegstytting er í hugum vegfarenda. Frekari samgöngubætur og aukin þjónusta á þeirri leið er því mikið áhersumál bæjaryfirvalda á Fljótsdalshéraði.

Bæjarráð Fljótsdalshéraðs telur því ekki forsendur til að breyta núverandi skilgreiningu Þjóðvegar 1.
[Sjá bókun]

Við þessi sjónarmið kannast líklega flestir Austfirðingar, enda margendurtekið stef.

Á leið minni heim frá vinnu, í rútu á umræddum Fagradal – fjallveginum sem ég ferðast að jafnaði nokkrum sinnum í viku – byrjaði að ég skrifa þessa grein.

Ég get vel skilið að nágrannasveitarfélög séu ósammála um ýmis málefni og takist jafnvel á um þau. Þar geta haft áhrif tilfinningar, skoðanir, hugmyndir og huglægt mat. Það sem mér gengur hins vegar illa að skilja er hvers vegna nágrannasveitarfélög geta ekki komið sér saman um mál þar sem það eina sem virkilega skiptir máli eru staðreyndir.

Lítum nú á nokkrar þeirra.

Leiðir í boði

Ef ekið er frá Djúpavogi til Egilsstaða (nú eða öfugt) er um tvær leiðir að velja. Leið A vill bæjarráð Fljótsdalshéraðs að Þjóðvegur 1 liggi um en bæjarráð Fjarðabyggðar vill að hann liggi um leið B.

Leið A: Upp Öxi, áfram sem leið liggur, niður í Skriðdal og út í Egilsstaði.
Leið B: Áfram út Berufjörð, framhjá Breiðdalsvík, Stöðvarfjörð, inn í botn Fáskrúðsfjarðar og í gegnum göngin, upp á Fagradal og út í Egilsstaði.

Vegalengdir

Leið A er 85 km.
Leið B er 156 km.

Leið A er því 71 km styttri en leið B.
[Sjá heimild #1 og #2]

Hæð yfir sjávarmáli

Á leið A er ekið yfir Öxi sem er í 532 m hæð yfir sjó.
Á leið B er ekið yfir Fagradal sem er í 350 m hæð yfir sjó.

Leið A er því 182 m hærri en leið B.
[Sjá heimild]

Ástand vega

Á leið A eru 40 km ómalbikaðir, eða 47%.
Á leið B eru 8 km ómalbikaðir, eða 5%.

Nánast öll leið B er því malbikuð en aðeins helmingur leiðar A.
[Sjá heimild #1 og #2]

Snjómokstur

Um leið A gilda nokkrar mismunandi reglur: Öxi er að hámarki þjónustuð 2 daga í viku – aðeins að vori og hausti, Skriðdalur er þjónustaður 2 daga í viku en leiðin frá Hallormsstað og út í Egilsstaði alla daga vikunnar.
Um leið B (að Berufirði undanskildum) gildir svokölluð A-regla Vegagerðinnar, þ.e. vegurinn er þjónustaður alla daga vikunnar.

Á leið A eru aðeins 26 km af 85 km þjónustaðir daglega eða 30%.
Á leið B eru 92 km af 156 km þjónustaðir daglega, eða 59%.
[Sjá heimild]

Símasamband

Miklu máli skiptir fyrir öryggi vegfarenda að gott símasamband sé á vegum.

Á leið A er símasamband ágætt, nema á Öxi þar sem samband er aðeins á litlum hluta leiðarinnar.
Á leið B er símasamband mjög gott, nema á meðan ekið er í gegnum Fáskrúðsfjarðargöng.

[Sjá heimild]

———————————————————————————-

Nú, jæja. Þetta eru hreinar og klárar staðreyndir málsins. Þær skil ég ákaflega vel. En mig langar að spyrja nokkurra spurninga um það sem snýr að hugmyndum um þjóðveg 1 sem ég alls ekki skil.

Ferðamenn

Alþekkt vandamál hér á landi er kunnáttuleysi (oftast erlendra) ferðamanna til að keyra á óbundnu slitlagi. Eðlilega á fólk, sem aldrei hefur ekið á öðru en bundnu slitlagi, í vandræðum með að keyra á malarvegum. Það er ekki að ástæðulausu sem myndbönd með leiðbeiningum um þetta hafa verið spiluð í flugvélum á leið til landsins og bílaleigur kynna malarvegi sérstaklega fyrir erlendum ferðamönnum.

Spurningar: Að hverju leitar ferðamaður, sem kemur t.d. með Norrænu til Seyðisfjarðar og hyggst keyra suður eftir landinu, þegar hann lítur á kort? Reynir hann ekki að finna góðan og fjölfarinn veg? Veit hann, þegar hann lítur á kortið og sér þjóðveg 1 (leið A), að hér á Austurlandi gæti það þýtt fjallveg með óbundnu slitlagi? Er þetta besti vegurinn sem við getum boðið ferðamanninum upp á?

Verslun og þjónusta

Öll vilja sveitarfélögin, hér á Austurlandi eins og annars staðar, laða til sín ferðamenn. Við viljum öll að fólk á ferð um landið staldri við hjá okkur, nýti sér m.a. þá þjónustu og verslun sem við höfum upp á að bjóða. Þetta á jafnt við um Fjarðabyggð og Fljótsdalshérað.

Ef farið er eftir leið A missir viðkomandi af tækifæri til heimsækja Fjarðabyggð og Breiðdalsvík.
Ef farið er eftir leið B missir viðkomandi ekki af neinu byggðarlagi.

Spurningar: Af hverju er það sveitarstjórnarmönnum á Fljótsdalshéraði svona mikið hjartans mál að senda fólk sem á leið um fjórðunginn burt frá Fjarðabyggð og Breiðdalsvík? Hvaða hag hafa þeir af því? Byrja eða enda ekki bæði báðar leiðir – A og B – á Egilsstöðum?

Á fjöll

Nú hafa sveitarfélög um allt land lengi keppst við að fá boruð jarðgöng sem víðast. Allir vilja sleppa við hættulega, illfæra og ótrausta fjallvegina. Eðlilega! Einn þessara fjallvega sem eru íbúum nærliggjandi sveitarfélaga til mikilla trafala er vegurinn yfir Fjarðarheiði, til Seyðisfjarðar. Það þarf ekki að keyra heiðina oft og ekki einu sinni yfir helstu vetrarmánuðina til að skilja mætavel að allir vilji jarðgöng til Seyðisfjarðar – meira að segja Héraðsmenn.

Spurningar: Fjarðarheiði er aðeins 88 m hærri en Öxi. Á sama tíma og allir vilja bora og fækka fjallvegunum þá vilja sveitarstjórnarmenn á Fljótsdalshéraði senda Austfirðinga og gesti þeirra upp á fjöll, eigi þeir leið suður um. Af hverju í ósköpunum? Hvað hefur fjallvegurinn yfir Öxi fram yfir alla aðra fjallvegi á landinu?

Aksturhraði

Þó leið A sé vissulega 71 km styttri en leið B, þá veldur hækkun vegarins og óbundið slitlag því að ekki er mögulegt að halda sama aksturshraða á báðum leiðum.

Spurningar: Verður ekki líka að skoða meðalaksturshraða á leiðunum þegar þær eru bornar saman? Hversu mikið fljótari er almennur ökumaður í raun að keyra leið A en leið B? Hvaða áhrif hefur þetta á eldsneytisnotkun á hvern ekinn km?

Öryggi

Undarlegt er að sjá öryggi sérstaklega tekið fram í bókun Fljótsdalshéraðs. Vegurinn yfir Öxi er ekki öruggur þegar horft er til margra þátta hér að ofan.

Í samgönguáæltun 2009-2012 segir m.a.:

Stöðug aukning umferðar, aukinn umferðarhraði og ekki síst aukin þungaumferð á þjóðvegum leiðir af sér sífellt meiri þörf fyrir öruggari og betur byggða vegi. [...] Kröfur vegfarenda til þjónustu á vegakerfinu eru einnig sífellt að aukast og ætlast er til að umferð geti gengið greiðlega allan sólarhringinn árið um kring.
[Sjá heimild]

Spurningar: Er vegurinn á leið A betur byggður og öruggari en vegurinn á leið B? Gengur umferð greiðlega allan sólarhringinn árið á leið A?

———————————————————————————-

Sumsé

Ef teknar eru saman þær staðreyndir sem fram koma í þessari umfjöllun er niðurstaðan þessi:

Leið A hefur eftirfarandi kosti fram yfir leið B:

1. Leiðin er 71 km styttri.

Leið B hefur eftirfarandi kosti fram yfir leið A:

1. Hæð yfir sjávarmáli er tæplega 200 m minni.
2. Bundið slitlag er á 92% leiðarinnar.
3. Snjór er ruddur alla daga árins, allan ársins hring.
4. Símasamband er á allri leiðinni (utan Fáskrúðsfjarðarganga)

Staðan er þá svona:

Leið A: 1
Leið B: 4

Auk þessara staðreynda má svo tína til svör við þeim spurningum sem ég varpaði fram hér að ofan.

Fyrir mér eru þetta ákaflega skýr úrslit. Þjóðvegur 1 á að liggja um leið B, þ.e. Fagradal og firði. Sú leið þjónar hagsmunum flestra. Mér þykir gott að sjá að Vegagerðin veit þetta líka [sjá heimild] og ég trú ekki öðru en að bæjarstjórnarfólk á Fljótsdalshéraði komist að sömu niðurstöðu fljótlega.

[Athugasemdir: 8]

Þá erum við Jón búin að bóka og borga öll flug og þessi langþráða og margumtalaða ferð loksins að verða að veruleika. Það verður ekki aftur snúið úr þessu.

Skoða Hringferð Estherar og Jóns á stærra korti

Eins og sjá má verðurtöluvert span á okkur. Það verður t.d. spennandi að sjá hvernig við verðum í höfðinu eftir 11 klst langt flug og 8 tímabelti. Svo verðum við örugglega farin að þekkja flugvöllinn í Singapore ágætlega, a.m.k. eftir þriðju millilendinguna þar.

Ég hef lúmskan grun um að íslensk, vel kæst skata komi aldrei til með að bragðast jafnvel og á þorláksmessukvöld – þegar við komumst alla leið heim.

[Athugasemdir: 2]

[Athugasemdir: 0]

Framan af

Ég var lengi að gera upp við mig hvort ég ætti að gefa kost á mér á lista Fjarðalistans fyrir kosningarnar í vor. Ég hef alltaf haft verið ofsalega meðvituð um að vera utan að landi, þótt vænt um mínar heimaslóðir, fylgst vel með þegar ég hef verið að heiman og verið ákveðin í að setjast þar að til framtíðar. Áhuginn á bæjarmálum er mér líklega í blóð borinn, ásamt innrætingu heiman frá um að vera ekki hrædd við að láta í mér heyra og taka þátt. Að því leyti hef ég alltaf verið viss um að mig langaði að starfa að bæjarmálum.

Það sem ég var hins vegar lengi að gera upp við mig var tvennt.

Annars vegar var ég nýbúin að klára meistaranámið mitt. Ég hafði haft þann háttinn á með báðar háskólagráðurnar að vera nánast allan tímann í fullri vinnu með náminu. Tíminn sem ég átti aflögu var því yfirleitt af skornum skammti og ég var farin að sjá fram á að geta sökkt mér í öll áhugamálin mín þegar ég lyki seinni gráðunni. Þegar henni lauk rann upp fyrir mér að líklega er ég búin að ala sjálfa mig upp í því að hafa alltaf mikið fyrir stafni. Bæjarmál væru því fínt aðaláhugamál næstu 4 árin.

Hins vegar var ég ekki alveg viss um að ég einfaldlega nennti öllu bögginu sem fylgir bæjarpólitíkinni. Þau órjúfanleg bönd sem þessir hlutir eru bundnir eru það sem gerir það af verkum að mikill fjöldi áhugasams og duglegs fólk hreinlega nennir þessu ekki. Skiljanlega. Það er auðvitað svolítið undarlegt að sækjast eftir starfi sem er að stærstum hluta unnið í algjörri sjálfboðavinnu og færa þeim sem í það ráðast alltaf skammir í hattinn, leiðindi og ómálefnalegt þras. Auðvitað fylgir margt skemmtilegt starfinu en það er sama hvernig bæjarfulltrúi vinnur og hversu margt gott hann gerir, það verður alltaf til hópur fólks sem er hundóánægt með hann. En þannig er það og verður alltaf. Ég ákvað, eftir mikla umhugsun, að láta slag standa. Maður þarf svo sem ekkert annað en að blogga til að fólk snúi meðvitað út úr því sem maður segir, geri manni upp allskyns skoðanir og hugmyndir og telji sig gjörþekkja mann að innan sem utan.

Jæja. Ég ákvað að taka þátt. Fyrst og fremst gerði ég það vegna þess að (og þessu trúir náttúrlega ekki nokkur maður eftir að hafa orðið vitni að stjórnmálum hér á landi síðustu misseri) mér þykir vænt um Austfirðina en ég segi það satt. Þetta var fyrsta ástæðan. Önnur ástæðan var sú að mér finnst margt í Fjarðabyggð alveg frábært en mér finnst líka margt ekki svo frábært. Sumsé, mér finnst Fjarðabyggð efnilegt sveitarfélag og langar að leggja mitt af mörkum til að staðirnir sem ég, fjölskyldan mín, tengdó, vinirnir, kunningjarnir og samborgararnir búa á geti verið enn betri. Þriðja ástæðan er sú að ég þoli fátt verr en fólk sem agnúast, kvartar og kveinar yfir allskyns málum við eldhúsborðið heima hjá sér, hefur ýmsar hugmyndir, lausnir og svör á reiðum höndum en gerir síðan ekkert í málunum. Það er ekki nóg að vera bara alltaf þeinker, eins og góður maður benti á. Maður verður stundum að vera dúer líka.

Kosningabaráttan

Það var líklega barnalegt af mér en ég batt vonir við það framan af kosningabaráttunni að frambjóðendur myndu halda sig við sannleikann í flestum tilfellum. Auðvitað bjóst ég við því að menn myndu takast svolítið á; túlka, leggja út af og gera mikið eða lítið úr orðum og gjörðum andstæðinganna og sinna eigin, allt eftir því hvað við ætti. Það er nú bara bæði eðlilegt og skemmtilegt í kosningabaráttu. Ég bjóst samt ekki við því að menn myndu ljúga blákalt, aftur og aftur, meira að segja um hluti sem auðvelt er að fletta upp í fundargerðum eða öðrum plöggum. En það gerðu Sjálfstæðismenn nú samt. Mér fannst þetta sérstaklega undarlegt upp á að horfa. Ég hélt að fólkið sem skipar þann lista hefði meiri trú á sjálfu sér en svo að það þyrfti að skálda upp afrek til að hreykja sér af.

En það er kannski ekki skrítið að sjálfstraust Sjálfstæðisflokksins hafi ekki verið mikið fyrir kosningarnar. Það er ekkert grín að kenna sig helsta hrun- og spillingarflokkinn. Sjálfstæðisflokkurinn er auðvitað búið að vera handónýtt vörumerki í tæplega tvö ár, enda hefur hann sjaldnast komið fram undir nafni í auglýsingum heldur kynntur sem XD. Og hvar er blessaður fálkinn? Er búið að skjót’ann, grill’ann og ét’ann?

Talið upp úr kjörkössunum

Ég hef heyrt í og af mörgum svekktum Norðfirðingum síðstu daga. Auðvitað hef ég heyrt í nokkrum svekktum Fjarðabyggðarbúum til viðbótar en svo virðist sem svekkelsið á Norðfirði beinist allt að einum manni. Mörgum Norðfirðingum virðist finnast það bæði óvænt og óásættanlegt að sveitungi þeirra og oddviti Framsóknarflokksins í Fjarðabyggð, Jón Björn Hákonarson, hafi gengið til samstarfs við Sjálfstæðisflokkinn. Á Norðfirði er fólk sem virðist telja sig eiga Jón Björn. Það fólk er ekki í aðdáendaklúbbi Sjálfstæðisflokksins og telur því að hann hafi svikið sig. Þetta hef ég ekki heyrt frá einum eða tveimur, heldur miklu fleirum. Ég er ekki viss um að fjöldi þessara svekktu Norðfirðinga hlaupi á hundruðum en mikið svakalega heyrist hátt í þeim.

Ég skil þetta svekkelsi ekki, sama hvað ég reyni. Mér finnst bæði órökrétt og ólýðræðislegt að telja Jón Björn vera svíkja einhvern. Nú er það einfaldlega þannig, sama hvort mönnum líkar betur eða verr, að ef einhver sigraði kosningarnar í Fjarðabyggð var það Sjálfstæðisflokkurinn. Hann gjörsigraði náttúrlega ekki – það er ekki hægt að tala um neitt rúst – en hann sigraði samt. Fylgi flokksins fór úr 33,5% í 40,5% og hann varð stærsti flokkurinn í Fjarðabyggð. Framsóknarflokkurinn bætti við sig rúmlega 3 prósentustigum og við í Fjarðalistanum töpuðum rúmlega 2 stigum. Svona kusu íbúarnir (þ.e.a.s. sá hluti þeirra sem mætti á kjörstað). Af hverju í ósköpunum ætti flokkurinn sem er með flest x-in frá íbúnum ekki að eiga frumkvæðið að meirihlutaviðræðum?

Það er ekki nokkur manneskja á Fjarðalistanum sem hefði getað hugsað sér að halda áfram í því meirahlutasamstarfi sem nú er að líða undir lok. Ástæða hefur ekkert með samstarfið að gera heldur allt með úrslit kosninganna. Auðvitað hefði fráfarandi meirihluti geta þrjóskast við, haldið áfram í samstarfi eins og engar hefðu kosningarnar verið og þar með hundsað vilja íbúa. En menn verða að kunna að tapa í pólitík líka, ekki bara vinna.

Við taka spennandi og skemmtilegir tímar. Mig verkjar ekki í spékoppana vegna einhverrar uppgerðar bjartsýni. Ég segi þetta í fullri einlægni. Ég hef trú á því að við verðum góður minnihluti. Þó við höfum auðvitað ekki fengið þá niðurstöðu úr kosningunum sem við helst vildum, þá engin hætta á að við gleymum þeim 684 íbúum sem kusu okkur. Við ætlum við vinna fyrir þá og auðvitað alla hina íbúana í Fjarðabyggð líka. Í mörgum málum eru flokkarnir allir sammála. Við á Fjarðalistanum munum leggja okkur öll fram um að vinna að þeim málum heilshugar. Þá skiptir engu máli hvort menn eru í meiri- eða minnihluta. Þegar hins vegar kemur að málum sem við erum ósammála meirihlutanum í, þá munum við ekki verða lufsulegur minnihluti sem ýmist situr hjá eða samþykkir með semingi. Við munum halda okkar stefnu og ekki muldra neitt ofan í hálsmálin þegar tekin eru fyrir erfið mál.

Ég held að það komi til með að fara Fjarðalistanum vel að vera í minnihluta næstu 4 árin vegna þess að (og nú vona ég að enginn gubbi yfir lyklaborðið þegar hann les þetta) í því felast ákveðin tækifæri. Það var kominn tími til að fá nýtt fólk á þennan lista og þó það hafi falist ákveðnar áskoranir í því að skipta nánast öllum út á einu bretti, þá gefur það líka  ýmsa möguleika. Mér finnst þeir sem nú ljúka störfum fyrir Fjarðalistann í flestum tilfellum hafa unnið vel og geta dregið sig í hlé með góðri samvisku. Flokkurinn sjálfur hefur hins vegar ekki verið með nokkru lífsmarki í nokkur ár og nú er kominn tími til að bæði hnoða og blása.

[Athugasemdir: 5]

Neyddist til að kaupa mér gallabuxur í dag. Neyddist. Dálítið átak fyrir kjóla- og pilsasjúka konu sem á aldrei meira en eitt gallabuxnapar í notkun. Í gærkvöldi eyðilagði ég það par svo ég varð að skreppa í búð. Bað um dökkar, stílhreinar gallabuxur sem væru ekki þannig í sniðinu að ég flaggaði nærbuxunum í hvert sinn sem ég settist niður.

“Já, þú vilt það sem við köllum konusnið,” sagði fimmtuga afgreiðslukonan.

Ok. Gott að vita hver mælikvarðinn er. Þegar maður hefur ekki áhuga á að sýna naríurnar sínar í tíma og ótíma er maður sumsé orðinn að konu.

[Athugasemdir: 4]

Mig dreymdi í vikunni undarlegan draum.

Ég var stödd á fundi með samstarfsfólki mínu hjá Fjarðalistanum. Sátum öll í þungum þönkum yfir skipulagi næstu vikna og höfðum af því áhyggjur að við kæmum ekki öllu fyrir á dagatalinu sem við vildum gera. Allir vildu vera alls staðar en það gekk að vonum brösulega. Þá vatt sér að okkur framsóknarmaður ofan að Héraði og sagðist vera með lausnina á þessu. Hann reyndi svo í góða stund að sannfæra okkur um það að sniðugast væri að láta prenta á stífan pappa mynd af okkur öllum í fullri stærð. Þessar pappamanneskjur myndum við síðan grípa með okkur á fundi og samkomur og þá gætu allir mætt á allt. Við þyrftum ekki að hafa af því neinar áhyggjur að nokkur myndi sjá í gegnum þetta. Honum tókst ekki, þrátt fyrir ítrekaðar tilraunir, að sannfæra okkur um þessa lausn og gekk út, svekktur á smámunaseminni í okkur.

Ráðning óskast.

[Athugasemdir: 0]

« Fyrri skrif